”അതിനെന്താടാ,” ശാരദ അത് ഗൗനിച്ചില്ല. അവർ കുനിഞ്ഞു മീൻ കഴുകുമ്പോൾ സാരിയുടെ വിടവിലൂടെ ദൃശ്യമാകുന്ന ആ വെളുത്ത വയറിലെ മടക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി വെള്ളമിറക്കി .
“ടീച്ചർക്ക് നല്ല എനർജിയാ. വീട്ടുജോലിയും സ്കൂളും ഒക്കെ എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകുന്നു? ശരിക്കും ഒരു സംഭവമാ.”
ശാരദ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “പലരും ചോദിക്കാറുണ്ട്. ശീലമായിപ്പോയി രാഹുൽ.”
അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിതിൻ പുറത്തിറങ്ങി. ടീച്ചർ അപ്പോൾ മുറ്റത്ത് ഉണങ്ങാനിട്ട പപ്പടം എടുക്കുകയായിരുന്നു. ഉച്ചവെയിലിൽ അവരുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു.
”ടീച്ചറേ, ഞാൻ സഹായിക്കാം,” നിതിൻ വേഗം അടുത്തു ചെന്നു.
”വേണ്ടടാ, വെയിലല്ലേ? നീ അകത്ത് പോയി ഇരിക്ക്,” ശാരദ പറഞ്ഞു.
”അതൊന്നും സാരമില്ല ടീച്ചറേ. ടീച്ചറുടെ കൂടെ നിൽക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു സുഖമാ. സ്കൂളിലെ ആ സ്ട്രിക്റ്റ് ടീച്ചറേ അല്ല ഇവിടെ. ഈ ഡ്രസ്സിൽ ടീച്ചറെ കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു ഐശ്വര്യമാ.,” നിതിൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
”ഓ, നീ ഓരോന്ന് പറയണ്ട. നിനക്ക് പഠിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലേ?”
”പഠിക്കാൻ ഉണ്ടല്ലോ. പക്ഷേ ടീച്ചറുടെ ഈ എഫർട്ട് കാണുമ്പോൾ സഹായിക്കാൻ തോന്നുന്നു. ഈ കൈകൾക്ക് നല്ല ശക്തിയുണ്ടല്ലേ?” അവൻ പപ്പടം പാത്രം വാങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ വിരലുകൾ ടീച്ചറുടെ വിരിഞ്ഞ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തി.
ശാരദ കൈ പിൻവലിച്ചു, പക്ഷേ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ. “പോടാ പോയി പഠിക്ക്.”
അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
സച്ചിൻ ഒരു സംശയം ചോദിക്കാനെന്ന ഭാവത്തിലാണ് വരാന്തയിൽ പച്ചക്കറി അരിയുകയായിരുന്ന ടീച്ചറുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.