“ഈ ചൂട് എനിക്ക് ശീലമാ,” ശാരദ പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ ഫാനിന്റെ കാറ്റ് ശക്തമായപ്പോൾ അവരുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ വഴുതി മാറി. വിരിഞ്ഞ തോളും, ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ വെളുത്ത കഴുത്തിന്റെ വടിവും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. ശാരദ പെട്ടെന്ന് അത് ഒതുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ടീച്ചറേ, സത്യം പറഞ്ഞാൽ ക്ലാസ്സിൽ ടീച്ചറെ കാണുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് പേടിയാ. ഭയങ്കര സ്ട്രിക്റ്റ് അല്ലേ,” സച്ചിൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഇവിടെ ടീച്ചർ വേറൊരു വൈബാണ്.”
“അതൊക്കെ ഓരോ സ്ഥലത്തിനനുസരിച്ചല്ലേ സച്ചിൻ. സ്കൂളിൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അധ്യാപികയാണ്. ഇവിടെ വിനുവിന്റെ കൂട്ടുകാരാണ് നിങ്ങൾ, ഞാൻ അമ്മയും ” ശാരദ സോഫയുടെ അരികിൽ ചാരിനിന്നു. അവരുടെ നിൽപിൽ ആ നിതംബത്തിന്റെ വടിവ് സാരിക്കിടയിലൂടെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. കാറ്റ് അവരുടെ അയഞ്ഞുകിടന്ന മുടിയിഴകളെ വീണ്ടും നൃത്തം ചെയ്യിച്ചു.
“ടീച്ചർ ഈ സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ കാണാൻ നല്ല ഐശ്വര്യമാണ് കേട്ടോ. ഈ കളർ ടീച്ചർക്ക് നല്ലോണം ചേരുന്നുണ്ട്,” നിതിൻ വളരെ നിഷ്കളങ്കമായി പറയുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു.
ശാരദയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നേർത്ത ചുവപ്പ് പടർന്നു. പുകഴ്ത്തലുകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത പെണ്ണുണ്ടോ? അതും സ്വന്തം ഭർത്താവിൽ നിന്ന് പോലും അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ഇത്തരം വാക്കുകൾ കേൾക്കാത്ത അവർക്ക് അതൊരു സുഖമുള്ള അനുഭവമായിരുന്നു.
“നീ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ ഇങ്ങനെ സോപ്പിടണ്ട. പഠിത്തത്തിൽ കാണിച്ചാൽ മതി ഈ ഉഷാർ,” അവർ കൃത്രിമ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.