Posted by പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞാൻ എന്റെ സമനില വീണ്ടെടുത്തു. എന്റെയുള്ളിലെ പരിഭ്രമം പുറത്തുകാണിക്കാതെ ഞാൻ ഗൗരവം നടിച്ചു.
“എടാ… നിനക്ക് നാണമില്ലേ സ്വന്തം ഇത്താത്തയെ ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ? ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെയെടാ തോന്നുന്നത്?” ഞാൻ കടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു.
അവൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഞാൻ നിൽക്കാതെ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. എന്റെ ഹൃദയം അപ്പോഴും പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ജമാൽ പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് വന്നത്. തലേദിവസത്തെ ആ വന്യതയൊന്നും അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. വല്ലാതെ തളർന്നതുപോലെയും കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു ഭാവമായിരുന്നു അവന്.
അവൻ പതുക്കെ എന്റെ അരികിൽ വന്ന് നിന്നു. “ഇത്താത്തേ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം,” അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇന്നലെ ഞാൻ ചെയ്തത് വലിയ തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആ വീഡിയോകൾ കണ്ട് എന്റെ തലയ്ക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചതായിരുന്നു. ഇത്താത്തയെ അങ്ങനെ കാണാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചതല്ല. എന്നോട് മാപ്പ് തരണം.” അവൻ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി. ആ പാവം പിടിച്ച മുഖം കാണുമ്പോൾ, തലേദിവസം കണ്ട ആ തടിച്ച കുണ്ണയുടെ വന്യതയും അവൻ എന്റെ പേര് വിളിച്ച് വാണമടിച്ചതും വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവന്റെ ആ മാപ്പപേക്ഷയിൽ ഒരു സത്യസന്ധത ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷേ, ആ മലമുകളിലെ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമായ ആ നിമിഷം മുതൽ എന്തോ ഒന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങുകയാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.