അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഭയം കലർന്നിരുന്നു.
സാം അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“അവൻ എവിടെയാണെങ്കിലും… ഇനി നിന്നെ തൊടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.”
സാമിന്റെ ആ വാക്കുകളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ ഒരു കനൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ടൗണിലെ തിരക്കിലൂടെ സാമിനൊപ്പം നടക്കുമ്പോൾ നതാഷയുടെ ചിന്തകൾ മാത്യുവിലായിരുന്നു.
“സാം… എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പേടി തോന്നുന്നു. മാത്യുവിനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നെഞ്ചിടിപ്പ്…”
സാം നതാഷയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“പേടിക്കണ്ട നതാഷാ… മാത്യു ഇനി നിന്റെ നിഴൽ പോലും കാണില്ല. അയാൾ തന്റെ പാപങ്ങളുടെ കണക്ക് പറഞ്ഞു തീർക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കും ഇപ്പോൾ.”
സാമിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ വിജയം മിന്നിമറഞ്ഞു.
നതാഷ സാം പറഞ്ഞത് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയില്ലെങ്കിലും അയാളുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അതേസമയം മാത്യുവിന്റെ ആ ആഡംബരം നിറഞ്ഞ കൂറ്റൻ വീട്ടിൽ ലില്ലി ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും തനിച്ചാണ്.
മാത്യുവും നതാഷയും ഇല്ലാത്ത ആ വീട് അവൾക്ക് ഒരു വലിയ കളിസ്ഥലം പോലെ തോന്നി.
ഗ്രാമത്തിലെ തന്റെ കൊച്ചു വീടിന്റെ പരിമിതികളിൽ നിന്നും ഈ ആഡംബരത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അവൾക്ക് എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെയാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്.
അവൾ പതുക്കെ ആ വീടിന്റെ ഓരോ മൂലയും കണ്ടു നടന്നു.
ഇറ്റാലിയൻ മാർബിൾ വിരിച്ച തറയിൽ കാലുകൾ അമരുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ആ തണുപ്പ് അവൾ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.