ബാത്റൂമിൽ കയറിയ ചിത്ര മുഖം മാത്രം കഴുകി വേഗം പുറത്തിറങ്ങി… തുടയിടുക്കുകളിലെ ആ നനവും വഴുവഴുപ്പും കഴുകിക്കളയാൻ അവൾ നിന്നില്ല… മറിച്ച്, ആ അടയാളങ്ങൾ ഉള്ളിൽ പേറിക്കൊണ്ടുതന്നെ മഹിയേട്ടന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കുന്നത് അവളിൽ വിചിത്രമായൊരു ഹരമാണ് നിറച്ചത്. ഒരുതരം അപകടം പിടിച്ച ആവേശം (thrill) അവൾ തന്റെ ഉള്ളിൽ അനുഭവിച്ചു…
താഴെ എത്തിയപ്പോൾ മഹി അക്ഷമനായി കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ അയ്യർ സാറും സോമനും രാഘവനും അടങ്ങുന്ന ആ ചെന്നായക്കൂട്ടവും…
തന്നെ പിച്ചിച്ചീന്തിയവർക്കിടയിലൂടെ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തവളെപ്പോലെ അവൾ നടന്നു…
യാത്ര പറയാൻ നേരം മഹിയേട്ടൻ വണ്ടി എടുക്കാനായി മാറിയ തക്കം നോക്കി അയ്യർ സാറും കൂട്ടരും അവളുടെ അരികിലേക്ക് അടുത്തു…
”എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു മോളേ… ഇന്നലെ രാത്രി കിട്ടിയ സമ്മാനങ്ങളൊക്കെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?”
അയ്യർ സാർ ഒരു വശപ്പിശകായ ചിരിയോടെ സ്വകാര്യമായി ചോദിച്ചു…
ചിത്രയുടെ ഉള്ളിലൊരു വിറയൽ പാഞ്ഞെങ്കിലും, അവൾ അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി അവൾ ഒന്ന് മൂളി…
”ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് വരണം… അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിക്കണം, കേട്ടല്ലോ?” രാഘവൻ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു…
മഹിയേട്ടൻ വണ്ടിയുമായി ഉമ്മറത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, അവൾ അവരെ നോക്കി സമ്മതം എന്ന മട്ടിൽ ഒന്ന് തലയാട്ടി…
കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ മഹിയേട്ടന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരിക്കുമ്പോഴും, കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെയും അല്പം മുൻപ് നടന്ന കാര്യങ്ങളുടെയും ഓർമ്മകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി ഗേറ്റ് കടന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ, കണ്ണാടിയിലൂടെ അവൾ അവരെ നോക്കി ഒന്നുക്കൂടി പുഞ്ചിരിച്ചു…