Posted by അവൻ വേഗം വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, ആരും കാണാതെ പുറത്തേക്ക് കടന്നു. ചിത്ര വേഗം ഷവർ തുറന്ന് ആ തെളിവുകളെല്ലാം കഴുകിക്കളഞ്ഞു…
വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ മഹിയേട്ടൻ ബെഡിൽ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. നെഞ്ചിടിപ്പോടെ അവൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് തന്റെ മുടി ഒതുക്കി…
ആ രാത്രിയിലെ അവസാന കടം കൂടി വീട്ടിയ ആശ്വാസത്തോടെ, ഒന്നുമറിയാത്തവളെപ്പോലെ അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ പ്രഭാതം നോക്കി നിന്നു. ഇനി ഈ രഹസ്യങ്ങൾ തന്റെ ഉള്ളിൽ മാത്രം മരിക്കുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു…
******************
മഹിയും ചിത്രയും അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു യാത്ര തിരിക്കാൻ നേരം പാർവ്വതിയമ്മ ചിത്രയെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. സ്നേഹത്തോടെ അവളുടെ നെറുകയിൽ ഒന്ന് തലോടിയിട്ട് പറഞ്ഞു, “മോളേ, നിനക്ക് ചൂടാൻ കുറച്ച് മുല്ലപ്പൂക്കൾ ഞാൻ മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ കരുതിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൂടി എടുത്തോളൂ.”
ശരീരത്തിലെ വേദനയും മനസ്സിലെ ഭാരവും മറച്ചുപിടിച്ച് ചിത്ര പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിൽ ഇരുന്ന ആ മുല്ലപ്പൂക്കൾ കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വേഗം താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് വാതിൽക്കൽ രാകേഷ് വന്നു നിന്നത്. അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ചിത്രയുടെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“രാകേഷ്… നീ ഇവിടെ?” അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. “മാറൂ… എനിക്ക് താഴെ പോകണം, മഹിയേട്ടൻ കാത്തുനിൽക്കുകയാ.”
അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റി പുറത്തേക്ക് കടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…