Posted by
അനു ലക്ഷ്മിയുടെ കഴുത്തിന് അടുത്തേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി. ആ നിമിഷം, അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും കൂർത്ത രണ്ട് ദംഷ്ട്രകൾ സാവധാനം പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു വന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവ ഒരു വെള്ളിനൂൽ പോലെ തിളങ്ങി. അനു വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ തോളിൽ പിടുത്തമിട്ടു.
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം, ആ കൂർത്ത പല്ലുകൾ ലക്ഷ്മിയുടെ കഴുത്തിലെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
“മ്മ്…”
ലക്ഷ്മി തന്റെ പല്ലുകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ചെറിയൊരു വേദനയുണ്ടെങ്കിലും അവൾ അനുവിനെ തള്ളിമാറ്റിയില്ല. പകരം, അവൾ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകളുടെ തലയിൽ വാത്സല്യത്തിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അനുവിന്റെ ദംഷ്ട്രകൾ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിയതോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂടുള്ള രക്തം അവളുടെ നാവിലേക്ക് പടർന്നു.
ഓരോ തവണയും ചോര തൊണ്ടയിലൂടെ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അനു അത് ആസ്വദിച്ചല്ല, മറിച്ച് തന്റെ നിലനിൽപ്പിന്റെ ഭാഗമെന്നോണം ഗൗരവത്തോടെയാണ് ചെയ്തത്. ചോര ഉള്ളിലേക്ക് ചെല്ലുന്തോറും അവളുടെ സിരകളിലെ ആ പഴയ നീറ്റൽ മാറി ഒരു കുളിർമ്മ പടരാൻ തുടങ്ങി. ലക്ഷ്മിയുടെ വിരലുകൾ അനുവിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ കോർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു. ആ വേദനയേക്കാൾ വലുതാണ് തനിക്ക് അവളോടുള്ള സ്നേഹമെന്ന് ലക്ഷ്മിയുടെ ആ തലോടൽ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മതിയായെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അനു മെല്ലെ തന്റെ ദംഷ്ട്രകൾ പിൻവലിച്ചു. അവ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് തന്നെ മറഞ്ഞു. ലക്ഷ്മിയുടെ കഴുത്തിലെ മുറിപ്പാടിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ചുവന്ന രക്തത്തുള്ളികൾ അനു നാവുകൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തു.