Posted by അവൾ പതിയേ എഴുന്നേറ്റു എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നു നിന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പാറി എന്റെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയാർന്ന സുഗന്ധം—ചന്ദനവും കാട്ടുപൂക്കളും കലർന്ന മണം.
”നമ്മൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട് അഖിൽ. പക്ഷേ നിന്റെ ഈ ഓർമ്മയിലില്ലെന്ന് മാത്രം,” അവൾ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾക്ക് മഞ്ഞുപോലെ തണുപ്പായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ സ്പർശനം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു, “നിന്റെ ഈ സൗന്ദര്യമുണ്ടല്ലോ… അതൊരു ശാപമാണ്. പക്ഷേ ആ ശാപം എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.”
അവളുടെ ശ്വാസം എന്റെ കാതിൽ തട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടമാകുന്നത് പോലെ തോന്നി. അർജുൻ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരിക്കാം, അവൾ വേറെ ടൈപ്പാണ്. ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിക്ക് തരാൻ കഴിയാത്ത തരം ഒരു ലഹരി അവൾ എനിക്ക് നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”നിനക്ക് എന്നെ പേടിയുണ്ടോ?” അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന നോട്ടത്തോടെ ചോദിച്ചു.
”ഇല്ല…” ഞാൻ പതറുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
”എങ്കിൽ ഇന്ന് രാത്രി 12 മണിക്ക് പഴയ സർപ്പക്കാവിനടുത്തേക്ക് വരുമോ? നിനക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്ന് കാണിച്ചുതരാം…”
ഒരു വല്ലാത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ അവിടെ നിന്ന് നടന്നു നീങ്ങി.
ഞാൻ അവിടെ തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി. എന്റെ ജീവിതം തലകീഴായി മറിയാൻ പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.
ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ ആരും കാണാതെ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കും. ആ പുഞ്ചിരിക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു—ഒരു ഇരയെ വലയിലാക്കുന്ന വേട്ടക്കാരന്റെ വശ്യത.