Posted by മഞ്ജു ആൻ്റി: “നീ ഇവിടെത്തന്നെ നിക്ക്. എനിക്ക് കുറച്ച് പേടിയുണ്ട്.”
മനു: “പേടിയോ? ആൻ്റിയെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്?”
മഞ്ജു ആൻ്റി:രണ്ട് വർഷമായി വെറുതെ dubsmash ഇട്ടതല്ലാതെ,ഒരു ഡാൻസ് പോലും കളിച്ചിട്ടില്ല.”
ആൻ്റി വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ അവൾ ടോപ്പിൻ്റെ കൈകൊണ്ട് ഒപ്പി മാറ്റി.
മനു: “ഓകെ ആൻ്റി, ഞാനിവിടെയുണ്ട്. ധൈര്യമായി കളിച്ചോ.”
ആൻ്റി മുന്നോട്ട് നടന്നു, പാട്ടിൻ്റെ ശബ്ദം കൂട്ടിവെച്ച്, തൻ്റെ നീണ്ട മുടി വലതു തോളിന് മുകളിലേക്ക് വാരിയിട്ട്,ഡാൻസ് തുടങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിന്നു.
പാട്ടിൻ്റെ താളം ഉയർന്നു വന്നതും ആൻ്റിയുടെ മുഖം മാറി.ആ നിമിഷം വരെ കണ്ട ചിരിക്കുന്ന, കളിയാക്കുന്ന ‘ഹൈജീനിക് ഡെവിളി’ ആയിരുന്നില്ല അവൾ. പകരം, സ്വന്തം ശരീരത്തെയും താളത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു കലാകാരിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു.പണ്ട് ഭരതനാട്യം പഠിച്ചതായി ഒരു അറിവുണ്ട്.
ഹിന്ദിയിലെ “ടിപ് ടിപ് ബാരിസാ പാനി” എന്ന പാട്ടിൻ്റെ ശബ്ദം വേഗമേറിയ ആ ഡാൻസ് നമ്പറിൻ്റെ ബീറ്റ് മനുവിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ മുഴങ്ങി.
ആദ്യ നിമിഷങ്ങളിൽ ആൻ്റി പതിയെ കണ്ണുകളടച്ചു. ആദ്യത്തെ താളത്തിൽ, അവൾ കൈകൾ രണ്ടും പിന്നിലേക്ക് വളച്ച്, നെഞ്ച് മുന്നോട്ട് തള്ളി.നെഞ്ചിലെ സ്വർണ്ണച്ചെയിൻ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി.
മഞ്ജു ആൻ്റി: “എടാ മനു! ക്ലോസപ്പ് എടുക്ക്, ഫേസിലെ എക്സ്പ്രഷൻ വേണം!”
അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ അമിതമായ സന്തോഷവും,ഒരുതരം സങ്കടവും, കൂടിക്കുഴഞ്ഞ ഒരു ഭാവം മനു കണ്ടു.വേഗത കൂടിയപ്പോൾ,ആൻ്റി ലെഗ്ഗിങ്സിനടിയിൽ നൃത്തം ചെയ്യാൻ പാകത്തിന് സൗകര്യപ്രദമായ ടോപ്പിന് പ്രാധാന്യം നൽകി ചുവടുകൾ വെച്ചു.അവളുടെ അരക്കെട്ട് വായുവിൽ തീർത്ത ഒരു വൃത്തം പോലെ ചലിച്ചു.നല്ല മെയ് വഴക്കം.