മഞ്ജു ആൻ്റി:എടാ…നീ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അടുത്തുള്ള വർക്ക് ഷോപ്പിൽ എൻ്റെ സ്കൂട്ടർ ശരിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടാകും.നീ അവിടെ ഇറങ്ങണം.ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും.നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം.ഒറ്റയ്ക്ക് വരേണ്ട.”
അത് പറയാൻ നേരം ആൻ്റി അത് ഷാൾ കൊണ്ട് മറച്ചു.
മനു: “എൻ..എന്താ….ശരി ആൻ്റി.”
ബസിലെ കിളിയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം ആൻ്റി ബസ്സിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.ആ ബസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ ആൻ്റിയിൽ നിന്നും,അവളോട് സംസാരിച്ച് പണം കൊടുത്ത എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.ചില ആണ് മുഖത്ത് ഒരു തരം അസൂയ ഞാൻ കണ്ടു.കുറച്ച് സ്റ്റോപ്പുകൾക്ക് ശേഷം,മനു തൻ്റെ ജംഗ്ഷനിൽ ഇറങ്ങി.അവൻ്റെ കൂട്ടുകാർ കാത്തിരുന്ന മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
മാവിൻ ചുവട്ടിൽ മനുവിനെ കണ്ടതും കൂട്ടുകാർ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ വരവേറ്റു.അവിടെ തന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരായ നന്ദു ആദി വിപിൻ എന്നിവർ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
നന്ദു: (ദൂരെ നിന്ന്) “വന്നല്ലോ മനു സാറ്… ഹേ മനു!”
മനു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
മനു: “എങ്ങനെയുണ്ട് എല്ലാവരും? ആ…. ഹേ… മച്ചമ്പീ….!”
അവൻ ആദിയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്തു,ബിബിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു,നന്ദുവിൻ്റെ തോളിൽ തട്ടി.പഴയ സൗഹൃദത്തിൻ്റെ ഊഷ്മളതയിൽ അവർ പരസ്പരം വീണ്ടും പരിചയം പുതുക്കി.
ആദി: “എന്താണ് മുംബൈയിൽ വല്ല പെണ്ണും കുരുങ്ങിയോ? പെട്ടെന്ന് മെലിഞ്ഞ് കോലമായല്ലോ?”
നന്ദു: “ഹേയ്, നിനക്ക് മനുവിനെ പണ്ടേ അറിയാവുന്നതല്ലേ! 20 വയസ്സായിട്ടും ഒരു പെണ്ണിനോട് എങ്ങനെ മിണ്ടണമെന്ന് മനുവിന് അറിയില്ല.അവൻ പണ്ടത്തെപ്പോലെത്തന്നെ പേടിത്തൊണ്ടനാണ്!”