Posted by
അമ്മു പതുക്കെ അവളുടെ കൈകൾ അജ്മലിന്റെ കൈകൾക്ക് മുകളിൽ വെച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അജ്മൽ ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവന്റെ ഉള്ളിലെ മടി പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
അജ്മൽ: “അമ്മൂ… ഞാൻ… ഞാൻ നിന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടോട്ടെ?”
അമ്മു അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി.
“അതിനിപ്പോ ആരോടാ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നത്? നീ അത്രയ്ക്ക് മര്യാദക്കാരൻ ഒന്നും ആകണ്ട.”
അജ്മലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കൈകൾ കൊണ്ടുപോയെങ്കിലും ഭയം അവനെ ഇപ്പോഴും വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവർക്കിടയിലെ മഞ്ഞുരുകാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ബാൽക്കണിയിലെ ആ തണുത്ത കാറ്റിലും അജ്മലിന്റെ ഉള്ളിലെ പേടി മാറുന്നില്ലെന്ന് അമ്മുവിന് മനസ്സിലായി. അവൻ ഇപ്പോഴും ഒരു വിറയലോടെയാണ് നിൽക്കുന്നത്.
അമ്മു: “അജൂ… നിന്റെ ഈ പേടി മാറ്റാൻ ഒരു വഴിയുണ്ട്. നമുക്ക് ഓരോ ബിയർ അടിച്ചാലോ? എങ്കിലേ നിന്റെ ഈ മരവിപ്പ് മാറൂ.”
അജ്മൽ: “ബിയറോ? അതിന് ഇപ്പോൾ ഈ രാത്രിയിൽ നമ്മൾ വീണ്ടും പബ്ബിൽ പോകണോ അമ്മൂ?”
അമ്മു: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അതിനൊന്നും എങ്ങും പോകണ്ടടാ. മഹേഷേട്ടൻ നേരത്തെ തന്നെ കുറെ വാങ്ങി സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ വാ എന്റെ കൂടെ.”
അമ്മു അവന്റെ കൈപിടിച്ച് തന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നടന്നു. അജ്മൽ പതുക്കെ അവൾക്കൊപ്പം നടന്നു. തന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഹൻസി അവിടെ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന ഭയത്താൽ അവൻ ആ വാതിൽ പതുക്കെ വലിച്ചടച്ചു.