മഹേഷ് അലറി…
ഹൻസിയ : മ്.. മഹേഷേട്ട…എനിക്ക് വാള് വക്കണം മഹേഷേട്ട….
അവർ പറയുന്നക്തൊന്നും ആ ടാക്സി ട്രൈവർക്ക് മനസ്സിലായില്ല.. കാരണം അയാൾ മലയാളി അല്ലായിരുന്നു…
അമ്മു : എന്റെ കർത്താവേ ഇതുങ്ങള് രണ്ടും കൂടെ കുളമാക്കും.. അജു വേഗം പോകാം വാ…””
അമ്മു മഹേഷിനെ വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു..
അജു ഹൻസിയെയും..
ലോബിയിലുള്ള വിദേശികളൊക്കെ ഈ കപ്പിൾസിന്റെ പ്രകടനം കണ്ട് അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുകയാണ്.
എങ്ങനെയൊക്കെയോ കഷ്ടപ്പെട്ട് അവരെ ലിഫ്റ്റിൽ കയറ്റി മുകളിലെത്തിച്ചു.
ലിഫ്റ്റിലെ ആ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മഹേഷ് തന്റെ മുടി ശരിയാക്കാൻ നോക്കുകയാണ്.
“അമ്മൂ… എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ഇതെന്താ ഒരു പവർ? ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഈ ലിഫ്റ്റ് ഇങ്ങനെ വട്ടം കറങ്ങുന്നത് എന്തിനാ?”
അമ്മു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പകരം മഹേഷിന്റെ ചെവിയിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു തിരിച്ചു. മുറിയിൽ എത്തിയ ഉടനെ അമ്മു അവനെ ബെഡിലേക്ക് ഒരൊറ്റ തള്ളു വെച്ചു കൊടുത്തു.
മഹേഷ്: (ബെഡിൽ കിടന്നുകൊണ്ട്) “ആഹാ… ഈ മെത്തയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹം. അമ്മൂ… ഞാൻ ശരിക്കും ഒരു പൈലറ്റാവാൻ ജനിക്കേണ്ടവനായിരുന്നു. ഈ ഫാൻ കറങ്ങുന്നത് കണ്ടോ… അത് വിമാനം പറക്കുന്നത് പോലെയാ… സുഹുർത്തുക്കളെ… നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഗോവയുടെ മുകളിൽ കൂടെ പറക്കുകയാണ്…”
പറഞ്ഞു തീരുന്നതിന് മുൻപ് മഹേഷ് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴാൻ തുടങ്ങി.