അജ്മൽ തന്റെ ഭാര്യയെ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. അവൻ ആകെ പരുങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്.
അമ്മു: “ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ശരിയാകില്ല. അജൂ, നമുക്ക് ഇവരെയും കൊണ്ട് വേഗം മുറിയിൽ പോകാം.”
അങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് അവരെ രണ്ടുപേരെയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഞങ്ങൾ പബ്ബിന് പുറത്തെത്തി. അവിടെ നിന്നും ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് നേരെ ഹോട്ടലിലേക്ക് തിരിച്ചു. കാറിനുള്ളിലിരുന്ന് മഹേഷും ഹൻസിയും എന്തൊക്കെയോ അസംബന്ധങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മുവും അജ്മലും പരസ്പരം നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ കുറച്ചു മുൻപ് പബ്ബിൽ വച്ച് നടന്ന ആ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളും, ഇപ്പോൾ ഈ കുടിയന്മാരെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നതിലുള്ള കഷ്ടപ്പാടും കലർന്നിരുന്നു.
ടാക്സിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ മഹേഷും ഹൻസിയും ശരിക്കും ഒരു ‘സർക്കസ്’ തന്നെയായിരുന്നു കാഴ്ചവെച്ചത്. അജ്മൽ ഹൻസിയെ താങ്ങാൻ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ മഹേഷിന്റെ തോളിൽ പിടിക്കുന്നു, മഹേഷ് അമ്മുവിനെ മാറ്റാൻ നോക്കുമ്പോൾ ടാക്സി ഡ്രൈവറെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു!
മഹേഷ്: (ടാക്സി ഡ്രൈവറോട്) “ഭായ്… ഇതിലും നന്നായി ഞങ്ങടെ നാട്ടിലെ. ദിവകരേട്ടൻ വണ്ടി ഓടിക്കും…തന്നെയൊക്കെ ഈ പണി ആരാടോ പഠിപ്പിച്ചേ…
ഞാൻ മാന്യനായത് തന്റെ ഭാഗ്യം ഇല്ലെങ്കിൽ തന്റെയീ തുക്കടാ വണ്ടിയിൽ വാള് വച്ചു നശിപ്പിച്ചെനെ…പറഞ്ഞു കോഡ്രീ ഹൻസു എന്നെ പറ്റി….””