അതി ജീവിതൻ 4 [ലോഹിതൻ]

Posted by

അപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് കയറി വന്ന വേണി അമ്മായിയമ്മയെ അടിമുടി നോക്കീട്ട് പറഞ്ഞു…

” ദൈവമേ.. ബെന്നിച്ചന്റെ കൺട്രോൾ മൊത്തം പോകുമല്ലോ അമ്മേ.. എനിക്ക് പോലും അമ്മയെ കണ്ടിട്ട് കൊതിയാവുന്നു… ”

കല്പന വേണിയുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞു..

” എന്തിനാ മോളേ അവന് കൺട്രോൾ.. ഒരു കൺട്രോളും ഇല്ലാതെ അവൻ അഴിഞ്ഞാടട്ടെ.. അതാ നമുക്ക് വേണ്ടത്… നീയും ഒരുങ്ങി നിൽക്ക്..
അവന്റെ ബാക്കിയുള്ള കൺട്രോളും കൂടി പോട്ടെ…

പ്രസാദ് എപ്പോഴാടീ പോകുന്നത്.. നീ വേഗം അവന് വല്ലതും കഴിക്കാൻ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്ക്..

” ഓ.. ഇവിടുന്ന് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലങ്കിലും പോകുന്നിടത്തു നല്ലമുഴുത്ത പഴം കിട്ടും ഏട്ടന്.. ഇനി വയറു നിറച്ചിട്ടേ വരൂ.. ”

” ഓഫീസിൽ എവിടുന്നാ വേണി പഴം..”

” അത്.. അമ്മേ ഇന്ന് ഞായറാഴ്ച കാന്റീൻ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് വെളിയിൽ നിന്നും പഴം വാങ്ങി കഴിക്കുന്ന കാര്യം ഏട്ടൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.. ”

” ഓഹ്.. അവൻ എന്ത് കഴിച്ചാലും എന്തോകാര്യം.. ആകെ ഒരു ആൺ തരി ഉള്ളത് ഇങ്ങനെ ഒരു കിണാപ്പൻ ആയി പോയില്ലേ…
മോളേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മവേണം.. എന്നും നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചും പാത്തും ബെന്നിയെ വരുത്താൻ ഒക്കില്ല..

നീ പ്രസാദിനെ നിർത്തേണ്ടടത്തു നിർത്തിക്കോണം..നീ പറയുന്നതായിരിക്കണം അവന് വേദ വാക്യം..

ചന്ദ്രേട്ടനെ ഞാൻ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടില്ലേ.. ഇന്നലെ ഒരു രാത്രികൊണ്ട് ബെന്നി വരുന്ന കാര്യത്തിൽ അങ്ങേർക്ക് ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ലന്ന് ഞാൻ പറയിപ്പിച്ചു..”

അമ്മായി അമ്മയുടെ സംസാരം കേട്ട് വേണിക്ക് ചിരിവന്നു.. മകനെ കൊണ്ട് ബെന്നിച്ചനെ വിളിപ്പിച്ച കാര്യം തള്ളക്ക് അറിയില്ലല്ലോ…മകൻ വെറും ക്ണാപ്പൻ മാത്രമല്ല ഒന്നാംതരം ചാന്തു പൊട്ടും ആയി മാറിക്കഴിഞ്ഞ കാര്യവും തള്ളക്ക് അറിയില്ല.. എല്ലാം പതിയെ
മനസിലായിക്കൊള്ളും…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *