Posted by ”ആരാണപ്പാ ആ അജ്ഞാത ഹാക്കർ? സിബിഐയ്ക്ക് ഇത്രയും കൃത്യമായ തെളിവ് കൊടുത്തത് നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ള ആരോ ആണല്ലോ!” ശ്രീനിവാസൻ സാർ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
അകലെ ഒരു ടേബിളിൽ അർജുൻ പതിവുപോലെ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിന് മുന്നിൽ തല കുനിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. ദൂരെ നിന്ന് അനന്യ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ അഭിമാനവും പ്രണയവും കലർന്നിരുന്നു. ഇത് കണ്ടുനിന്ന ഒരു ജൂനിയർ അനന്യയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “മാം, അർജുൻ വീണ്ടും എന്തോ മിസ്റ്റേക്ക് വരുത്തിയോ? മാം എന്തിനാ അവനെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത്?”
അനന്യ തന്റെ ഗൗരവം വീണ്ടെടുത്ത് പറഞ്ഞു, “അവൻ വരുത്തുന്ന ‘മിസ്റ്റേക്കുകൾ’ തിരുത്താൻ വലിയ പാടാണെന്ന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി. നീ പോയി നിന്റെ പണി നോക്ക്.”
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് വിട്ട് അവർ നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള ഒരു ശാന്തമായ കഫേയിൽ കണ്ടുമുട്ടി…
അനന്യ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “നീ വലിയൊരു ‘ഡബിൾ ഏജന്റ്’ ആണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ അർജുൻ. സിബിഐ ഓഫീസർ നിന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മിയത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി.”
അർജുൻ: “അത് പിന്നെ… പഴയ ശീലങ്ങൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് പോകില്ലല്ലോ മാം. പക്ഷെ എന്റെ സ്പെല്ലിംഗ് മിസ്റ്റേക്കിന് നിങ്ങൾ തന്ന ചീത്ത ഇപ്പോഴും കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.”
അനന്യ: “അത് നിന്റെ അഭിനയം കണ്ടിട്ടല്ലേ! പിന്നെ, നിന്റെ ഈ ‘ഹാക്കർ’ ഇമേജ് ഒക്കെ കൊള്ളാം, പക്ഷെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ നീ എന്റെ പഴയ അർജുൻ തന്നെയാണ്.”
തന്റെ നാട്ടിൻപുറത്തെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നതിനിടയിൽ അനന്യ വാചാലയായി. “നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ പാലക്കാട്ടെ ആ കരിമ്പനകൾ? അവിടെ വെയിലത്ത് നടക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖമുണ്ട്. ഈ എസി മുറിയിലെ തണുപ്പിനേക്കാൾ എത്രയോ നല്ലതാണത്.”