Posted by അല്പദൂരംകൂടെ മുന്നോട്ടുപോയി ഒരു വലിയ പഴകിയ കെട്ടിടത്തിന്റെ മുന്നിൽ അബ്രാമിന്റെ കാലുകൾ നിശ്ചലമായി….
“ഖാലിദ് സാബ്…..” അകത്തു നിന്നും അൻപതുവയസിനു പുറത്ത് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ഓടി വന്നു….സോണാഗച്ചിയിലെ നൂറുകണക്കിന് ഘർവാലികളിൽ ഒരാൾ….അബ്രാം ചെന്നുനിന്ന വേശ്യാലയത്തിന്റെ ഭരണം അവർക്കായിരുന്നു
“എത്ര നാളായി ഖാലിദ് സാബ്”….അവർ അയാളെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു….
“ഒത്തിരി ആയി….”അബ്രാം പറഞ്ഞു…
“വാ…. നിനക്കുവേണ്ടിയാണ് ഈ മൗലികയും എന്റെ വേശ്യകളും കാത്തിരുന്നത്…. പറയ്…. എത്ര പേരെ വേണം…..”
അവർ അബ്രാമിനെ അകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി….ഉള്ളിൽ വളരെ പരിചിതമായ പെർഫ്യൂമിന്റെയും മദ്യത്തിന്റെയും രൂക്ഷഗന്ധം അറിഞ്ഞതും അബ്രാം നാസിക തുറന്നു ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞുവലിച്ചു…..
“എനിക്ക് വേണ്ടത് ആരെയാണെന്ന് മൗലികക്ക് അറിയില്ലേ?….”
അബ്രാം ചോദിച്ചതും മൗലിക പുഞ്ചിരിച്ചു….
“നിഖിത?…..അവൾ ചത്തുപോയി…..”തികച്ചും ഏതോ മൃഗത്തിന്റെ കാര്യമെന്നപോലെ മൗലിക പറഞ്ഞു….. ഒരുവേള അബ്രാമിന്റെ മുഖത്ത് മൂഖത നിഴലിച്ചു….
“എങ്ങനെ?…. ”
ഓരോ തവണ സോണാഗച്ചിയുടെ അഴുക്കുചാലുകളിൽ മുങ്ങി നിവരുമ്പോഴും നിഖിതയുടെ ഗന്ധം താൻ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു…. അവളുടെ ആഴങ്ങളെ അനുഭവിച്ചിരുന്നു….
“ഒരു രാത്രിയിൽ ഏതവനോ അറിഞ്ഞു കളിച്ചു…. നട്ടെല്ല് ഒടിഞ്ഞു…. നട്ടെല്ല് ഒടിഞ്ഞ വേശ്യകളെ ഈ മൗലികക്ക് എന്തിനാണ് സാബ്…. കൊന്നുകളഞ്ഞു….”അവർ നിസാരമായി പറഞ്ഞു