Posted by
“ഇതാണ്… ഇതാണ് ഇതിനെല്ലാം കാരണം…”
ഞാൻ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് ആ മോതിരം അവളുടെ വിരലിൽ നിന്നും ഊരാൻ തുടങ്ങി.
എന്നാൽ അത് കണ്ടതും നിധി വെപ്രാളത്തോടെ എന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി.
“വേണ്ട ദേവാ… നീ അതിൽ തൊടണ്ട… ഞാൻ ഊരാം…”
എന്നെ അപകടപ്പെടുത്തണ്ട എന്ന് കരുതി, അവൾ വേഗം ആ മോതിരത്തിൽ പിടിച്ചു.
പക്ഷേ, നിധിയുടെ വിരൽ ആ മോതിരത്തിൽ തൊട്ടതും വലിയ ശബ്ദത്തോടെ,ശക്തമായൊരു ഷോക്കേറ്റതുപോലെ അവൾ സീറ്റിൽ നിന്നും പിന്നിലേക്ക് തെറിച്ചുപോയി. അവളുടെ തല ഡോറിൽ ശക്തിയായി ഇടിച്ചു.
“അയ്യോ… നിധി…!!”
ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഞെട്ടിപ്പോയി. കൃതിക വേഗം അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു.
നിധി വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞെങ്കിലും, പെട്ടെന്ന് തന്നെ തല ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
“കു… കുഴപ്പമില്ല… എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല…”
അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
അപ്പോഴേക്കും ആമിയുടെ അവസ്ഥ കൂടുതൽ വഷളായി. അവളുടെ വെളുത്ത മുഖത്ത്, കണ്ണിന് ചുറ്റുമായി കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഞരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങി. അത് പതുക്കെ പതുക്കെ മുഖമാകെ പടരുന്നു. അവൾ ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി. വായ തുറന്ന് അവൾ വായുവിനായി പിടയുകയാണ്.
കാണാൻ പോലും പേടിപ്പിക്കുന്ന ഒരവസ്ഥ.
എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ പകച്ചുപോയി. നിധിക്ക് പോലും തൊടാൻ പറ്റാത്ത ആ മോതിരം… ഇത് ഊരിയില്ലെങ്കിൽ ആമി മരിക്കും, ഉറപ്പാണ്.