മേരി തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “നീ എന്നെ നശിപ്പിക്കുമോ ഷിബിനേ?”
“ഞാൻ നിങ്ങളെ നന്നാക്കുകയാ മേരി. മരിച്ചു കിടന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ ഞാൻ ഉയിർപ്പിച്ചു. ഇനി ഇത് നിർത്താൻ എനിക്കും പറ്റില്ല, നിങ്ങൾക്കും പറ്റില്ല.”
അവൻ അവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് അടുക്കളയിലെ വലിയ മേശപ്പുറത്ത് ഇരുത്തി. മുണ്ടിന്റെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ കാലുകൾ വെളിപ്പെട്ടു. ഷിബിൻ ആ കാലുകളിൽ പതുക്കെ തലോടി.
“ആന്റോച്ചൻ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇങ്ങനെ തൊട്ടിട്ടുണ്ടോ?”
മേരി കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തലയാട്ടി. “ഇല്ല… അങ്ങേർക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കണം, വണ്ടി നന്നാക്കണം, പിന്നെ കുടിക്കണം. ഇതിനൊന്നും സമയമില്ല.”
“എന്നാൽ ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം… ഒരു പെണ്ണിനെ എങ്ങനെയാ സ്നേഹിക്കേണ്ടതെന്ന്.”
ആ ഉച്ചവെയിലിൽ, അടച്ചിട്ട അടുക്കളയിൽ, അവർക്കിടയിൽ വീണ്ടും ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു .
ആന്റോയുടെ അഭാവം അവിടെ ഒരു നിശബ്ദ സാക്ഷിയായി നിന്നു. മേരിക്ക് തോന്നി, താൻ ഒരു വലിയ കുഴിയിലേക്ക് വീഴുകയാണെന്ന്. പക്ഷേ ആ വീഴ്ചയിൽ ഒരു സുഖമുണ്ടായിരുന്നു.
അവന്റെ ചുണ്ടുകളാൽ ആ അധരങ്ങളെ നുണയാനാരംഭിച്ചു. മേൽചുണ്ടും കീഴ്ച്ചുണ്ടും ഷിബിൻ മാറി മാറി കടിച്ചീമ്പി. ഓറഞ്ചല്ലികൾ ഊറി വലിക്കുന്ന പോലെ മിനിട്ടുകളോളം അവനാ ചുണ്ടുകളെ ഉറിഞ്ചിക്കുടിച്ചു.
മുണ്ടിനുള്ളിലവന്റെ കുണ്ണ അതിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിച്ചിരുന്നു. ഓരോ തവണ ചുണ്ടുകൾ നുണയുമ്പോഴും അവളുടെ അടി വയറ്റിൽ അവന്റെ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് താഡ്ഡ്നമേൽപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.