പയ്യൻ: “സാർ, മാഡം… വേറെ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടോ?”
അവൻ ചോദിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ നോട്ടം അമ്മുവിന്റെ ഷർട്ടിനുള്ളിലെ ആ വിടവിലേക്കായിരുന്നു. ലിഫ്റ്റിലെ ആ ചെറിയ സാമീപ്യം അവനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ അറിയാമായിരുന്നു.
ഞാൻ: “ഇല്ല മോനേ… തൽക്കാലം ഒന്നുമില്ല. നീ പൊയ്ക്കോളൂ.”
ഞാൻ അവന് ഒരു ടിപ്പ് കൊടുത്തു. അവൻ അത് വാങ്ങി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴും അമ്മുവിനെ ഒന്നുകൂടി ആർത്തിയോടെ നോക്കാൻ മറന്നില്ല. അവൻ വാതിൽ അടച്ചതും അമ്മു കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
അമ്മു: “ഹോ… ആ പയ്യൻ നമ്മളെ നോക്കിയ നോട്ടം കണ്ടോ മഹിയേട്ടാ? ലിഫ്റ്റിൽ വെച്ച് അവൻ എന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ അവന്റെ ശ്വാസം എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ശരിക്കും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു!”
ഞാൻ: “പിന്നെ വിറയ്ക്കില്ലേ… നീയിട്ട ഈ കോലവും കണ്ടിട്ട് ആ പയ്യൻ ഇന്ന് ഉറങ്ങുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.”
അമ്മു ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം ആ മുറിയെല്ലാം ഒന്ന് ചുറ്റി നടന്ന് നോക്കി
40B എന്ന റൂമിലേ സൗകര്യങ്ങൾ ഉറ്റുനോക്കിയ അമ്മു ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി…അതൊരു സാധാരണ ഹോട്ടൽ മുറിയായിരുന്നില്ല. അത്യാധുനിക സൗകര്യങ്ങളുള്ള രണ്ട് വലിയ ബെഡ്റൂമുകൾ, വിശാലമായ ഒരു ഹാൾ, പിന്നെ എല്ലാ സജ്ജീകരണങ്ങളുമുള്ള ഒരു ചെറിയ കിച്ചൺ. ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ കടലിന്റെ വന്യമായ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാം.
അമ്മു ബാഗുകൾ കട്ടിലിൽ വെച്ചിട്ട് മുറിയാകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി.