അമ്മ: “മാളൂ, നീ കുളിച്ചോ? അർജുൻ കുറേ നേരമായി നിന്നെ തിരക്കുന്നു. അവൻ പോകാൻ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു.”
മാളവിക: “അതേ അമ്മേ, സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോൾ നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ… നീ പോകുകയാണോ? ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാമെന്ന് കരുതി.”
അർജുൻ: (എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട്) “ഇല്ല ചേച്ചി, സമയം കുറെയായി. വീട്ടിൽ കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്. പിന്നെ അച്ഛൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടാകും. ഫയലുകൾ എല്ലാം ഞാൻ എടുത്തിട്ടുണ്ട്.”
അവൻ തന്റെ ബൈക്കിന്റെ കീ എടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മാളവികയും അച്ഛനും അമ്മയും അവനെ യാത്രയാക്കാൻ കൂടെ ചെന്നു. പോർച്ചിൽ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ ആ അർജന്റീന ബൈക്കിന് അരികിലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നു. വീട്ടുകാർ അല്പം മാറി നിൽക്കുന്ന സമയം നോക്കി അവൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ അവളോട് പറഞ്ഞു:
അർജുൻ: “മാളൂ… ഇനി മുതൽ ഞാൻ ചേച്ചിയെ എന്റെ ഒരു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയി കണ്ടോട്ടെ? വെറും ഒരു ചേച്ചി എന്നതിലുപരി, എനിക്ക് എന്തും തുറന്നു പറയാവുന്ന, എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്?”
അവൾ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
മാളവിക: “നീ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ കണ്ടോളൂ അർജുൻ… നിനക്ക് എന്നെ എങ്ങനെ കാണാനാണോ താല്പര്യം, അങ്ങനെ തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ. നീ എന്നെ നിന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയി കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കും അതിൽ സന്തോഷമേയുള്ളൂ.”
അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടതും അർജുന്റെ മുഖം ആകെ തിളങ്ങി. അവൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു സമ്മതമായിരുന്നു അത്.