Posted by വിനോദ് സാർ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഹേയ്, എനിക്ക് എന്ത് കുഴപ്പം!
എന്നാൽ പിന്നെ നമുക്ക് അവിടെ നിർത്താം.”
വിനോദ് സാർ കാർ റോഡിന്റെ ഒരു വശത്തുള്ള ആ ചെറിയ തട്ടുപൊളിപ്പൻ കടയിലേക്ക് തിരിച്ചു. ആ കടയുടെ പുറത്ത് നല്ല ചൂട് വടയുടെ മണം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.വിനോദ് സാർ കാർ നിർത്തി ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി, മാളവികയുടെ ഡോറും തുറന്നു കൊടുത്തു. അവർ രണ്ടുപേരും ആ കടയുടെ ഒരു മൂലയിലുള്ള ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു.
വിനോദ് സാർ: “ചേട്ടാ, രണ്ട് ചൂട് ചായയും പിന്നെ നല്ല ചൂടുള്ള നാല് വടയും എടുത്തോ.”
മാളവിക അവിടെ ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് ശാന്തമായി. വിനോദ് സാറിന്റെ ആ പെരുമാറ്റം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ തരം അനുഭവം ഉണ്ടാക്കി.
വിനോദ് സാർ: “ടീച്ചറെ, സൗമ്യയെപ്പോലെയുള്ള ആളുകൾക്ക് വേണ്ടി ദേഷ്യം പിടിച്ചു നമ്മുടെ ദിവസം കളയുന്നത് എന്തിനാ? ഇത് കണ്ടില്ലേ, ഈ വട കഴിച്ച് നല്ല ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു സന്തോഷം… അത് മതി നമുക്ക്.”
മാളവിക വട ഒരു കഷ്ണം എടുത്ത് കഴിച്ചു. “സത്യം സാർ, ഇത് നല്ല രുചിയുണ്ട്. പിന്നെ സാർ എന്നെ സഹായിച്ചതിന് ഞാൻ എങ്ങനെയാ നന്ദി പറയുക എന്നറിയില്ല.”
വിനോദ് സാർ: (അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “നന്ദിയൊന്നും പറയല്ലേ ടീച്ചറെ. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ബന്ധം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അത് നന്ദിക്കും അപ്പുറമാണ്.”
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വിനോദ് സാറിന്റെ ആ വശ്യമായ നോട്ടം വീണ്ടും മാളവികയുടെ നേരെ വന്നു.
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചമുള്ള ചായക്കടയിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് വട കഴിക്കുമ്പോൾ, മാളവിക തന്റെ ചുറ്റുപാടുകളെല്ലാം മറന്നുപോയിരുന്നു. ചൂടുള്ള ഉഴുന്നുവടയുടെ രുചി ആസ്വദിക്കുന്നതിനിടയിൽ, അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും സാരിയുടെ പല്ല് അല്പം വഴുതിമാറി.