എന്റെ ആംഗ്യങ്ങളൊക്കെ കാറ്റിൽ പറത്തിക്കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു
എന്റെ ചങ്ക് തകർന്നുപോയി!
അതുകൊണ്ടും തീർന്നില്ല, അവളുടെ അടുത്ത ചോദ്യമെത്തി…
”താങ്ക്യൂ ഡോക്ടർ… ഈസ് ഹി ഫ്രീ നൗ? ഓർ ഈസ് ഹി ബിസി വിത്ത് സ്റ്റഡീസ്?”
ദൈവമേ! ഇതാണ് ചാന്സ്!
ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ തല വെട്ടിപ്പൊളിച്ചുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
‘പഠിക്കുവാ… തിരക്കാ… ബിസിയാ…’ എന്ന് വായുവിൽ വരച്ചു കാണിച്ചു. പുസ്തകം വായിക്കുന്ന പോലെ അഭിനയിച്ചു കാണിച്ചു.
എന്നെ നോക്കി അമ്മ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു ചിരിച്ച ശേഷം ഫോണിലൂടെ മറുപടി കൊടുത്തു:
”ഓഹ് നോ മാഡം… ഹി ഈസ് ഫ്രീ… കംപ്ലീറ്റ്ലി ഫ്രീ… ഹി ഹാസ് നത്തിങ് ടു ഡൂ… യു ക്യാൻ കോൾ ഹിം എനി ടൈം…”
അടപ്പാവി…!!
സ്വന്തം മകനെ ഇങ്ങനെ അലക്കി വിൽക്കുന്ന ഒരമ്മ ലോകത്ത് വേറെ കാണുമോ? പഠിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആകാശമിടിഞ്ഞു വീഴുമോ?
എന്റെ നെഞ്ചത്ത് കൈവെച്ച് ഞാൻ വാതിലിന്റെ കട്ടിളയിൽ ചാരിപ്പോയി. മുതലാളിയെ പേടിച്ച് മകനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത അമ്മയെ നോക്കി ഞാൻ നിസ്സഹായനായി നിന്നു.
അങ്ങനെ ശവം കണക്കെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ്
ട്രീം… ട്രീം…
എന്നു ശബ്ദത്തോടെ എന്റെ പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന ഫോണൊന്ന് അലറിയത്.
ആ ശബ്ദം കേട്ടതും വീട്ടിലെ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ വീണ്ടും എന്നിലേക്കായി…
പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു.
ഡിസ്പ്ലേയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ… Unknown Number!
പക്ഷെ Truecaller ചതിച്ചില്ല. നീല സ്ക്രീനിൽ വെണ്ടയ്ക്ക അക്ഷരത്തിൽ ആ പേര് തെളിഞ്ഞു വന്നു: