അല്ലെങ്കിൽ ഒരു തള്ളക്ക് സ്വന്തം മോനേ ഇത്രക്കും തരം താഴ്ത്താൻ പറ്റുമോ…
അമ്മയാണത്രേ… അമ്മ…. 😤
“അതെന്താ അമ്മേ അങ്ങനെ ഒരു ടോക്ക്? നമ്മടെ അഭി അത്രക്കും മോശമൊന്നുമല്ല കേട്ടോ…”
ഏട്ടത്തി എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനായി ചാടിക്കയറി പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ ആ സപ്പോർട്ട് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കരയണോ ചിരിക്കണോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
‘അത്രക്കും മോശമൊന്നുമല്ല…’
ആ വാചകം ഞാൻ മനസ്സിലിട്ട് ഒന്ന് ഉരുട്ടി നോക്കി.
അപ്പൊ ഞാൻ മോശമാണ്, പക്ഷെ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത അത്രക്കും അങ്ങോട്ട് മോശമായിട്ടില്ല എന്നല്ലേ ഏട്ടത്തിയും ഈ പറഞ്ഞു വരുന്നത്? അതായത്, ഒരു ആവറേജ് മോശം!
എന്നെ താങ്ങിയതാണോ അതോ താഴ്ത്തിയതാണോ എന്ന് ഏട്ടത്തിക്ക് പോലും അറിയാത്ത അവസ്ഥ.
സ്വന്തം ഏട്ടത്തി പോലും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, ഇനി എന്തിന് ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കണം?
അപമാനം!
ഘോരഘോര അപമാനം!
ഇനി ഒരു നിമിഷം ഈ വീട്ടിൽ നിന്നാൽ ഇവരെന്നെ വേറേ പലതുമാക്കും…
“മതി… എനിക്ക് മതിയായി…”
ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
“ഇനി ഒരു നിമിഷം ഈ അപമാനം സഹിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കില്ല. ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ…”
“എങ്ങോട്ട്?”
അമ്മ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ ചോദിച്ചു.
“അത്… അത്…”
പെട്ടെന്നൊരു ഉത്തരം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും ഞാൻ
വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.
“എവിടേക്കെങ്കിലും… ഈ അപമാനഭാരം പേറേണ്ടി വരാത്ത എവിടേക്കെങ്കിലും…”