
അങ്ങനെ കുറച്ചുനേരം ഇരുന്ന ശേഷം അവർ വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങി.
പൂർണ നഗ്നരായി അവർ വെള്ളത്തിൽ കിടന്നു നീന്തി.

വെള്ളത്തിനു താഴ്ച കുറവുള്ള സ്ഥലത്തു ഇരുവരും കിടന്നു.

അടുത്തുള്ള മരങ്ങളുടെ തണലിൽ ഇളം വെയിലുമേറ്റ് ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ കള കള നാദവും കേട്ട് അവർ നഗ്നരായി കിടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി വരുന്ന വഴി അവർ ഒരു കാവൽ മാടം കണ്ടു.
അതിൽ കയറി നോക്കിയപ്പോൾ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ആരോ മുന്നേ സൂക്ഷിച്ചിട്ടു പോയ ബെഡും, പുതപ്പുമെല്ലാം അവിടെ ഭദ്രമായിട്ടു ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്നു.
അവരിരുവരും അതിലിരുന്നു ചുറ്റിനുമുള്ള പാടം നോക്കി.
നോക്കെത്താ ദൂരത്തോളം അവരിരുവരും മാത്രം.
അരുണിമ അപ്പുവിനെ നോക്കി.
അരുണിമ: “നമുക്കു ഈ രാത്രി ഇവിടെ കിടന്നാലോ അപ്പു..?”
അരുൺ: “അതു വേണോ ചേച്ചി? ആരെങ്കിലും വീട്ടിൽ വന്നാൽ പ്രശ്നമാവില്ലേ?”
അരുണിമ: “ആരെങ്കിലും വന്നാൽ അവർ ഫോണിൽ വിളിച്ചോളും. വഴി തെറ്റിയപ്പോൾ ഇവിടെ കയറിയതാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരെ?”
അരുൺ അതിന് സമ്മതം മൂളി.
അരുണിമ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ബെഡ്ഷീറ്റും പുതപ്പുമെല്ലാം ഒരുക്കി അവരുടെ മണിയറ തയ്യാറാക്കി.
ആ സമയം അരുൺ അടുത്തുള്ള പാടത്തു നിന്ന് അവർക്ക് കഴിക്കാൻ പറ്റിയ പഴങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു.
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന റാന്തലും തയ്യാറാക്കി.
എല്ലാം തയ്യാറാക്കിയ ശേഷം ഇരുവരും പൂർണ നഗ്നരായി ബെഡ്ഡിലിരുന്നു.
ആ തുറന്ന മാടത്തിൽ റാന്തലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ചേച്ചിയുടെ നഗ്നത അരുൺ ഒപ്പിയെടുത്തു.