Posted by ഗോവിന്ദൻ പെട്ടെന്ന് പണിസാധനങ്ങൾ താഴെയിട്ട് ഭവാനിയുടെ തൊട്ടടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. ഭവാനി എന്താണെന്ന് ചിന്തിക്കും മുൻപേ, ഗോവിന്ദന്റെ ബലമുള്ള ഇരുകൈകളും ഭവാനിയുടെ ബ്ലൗസ്സിനുള്ളിൽ തിങ്ങിവിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ മുലകളിൽ അമർന്നു. അവൻ ആവേശത്തോടെ അവയെ ഒന്ന് പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. ഭവാനി വേദനയും സുഖവും കൊണ്ട് ഒന്ന് പുളഞ്ഞുപോയി.
അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഗോവിന്ദൻ പറഞ്ഞു: “എടി ഭവാനി… എനിക്ക് വേറെ ആരെയും വേണ്ട. എനിക്ക് എന്നും കശക്കാൻ നിന്റെ ഈ മുലകൾ മാത്രം മതി. ഇതിലുള്ള സുഖം വേറെ എവിടെ കിട്ടാനാ? വേറെ ഏത് പെണ്ണു വന്നാലും നിന്റെ ഈ സാധനത്തിന്റെ ഏഴയലത്ത് എത്തില്ല!”
ഗോവിന്ദൻ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി ഞെക്കിയപ്പോൾ ഭവാനിയുടെ ദേഷ്യം അലിഞ്ഞുപോയി. അവൻ അവളെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി . “മ്മ്… വിട് മനുഷ്യാ… ആരെങ്കിലും കാണും…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
”കാണട്ടെടി… നീ എന്റെ സ്വന്തമല്ലേ…” ഗോവിന്ദൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ അവനെ തള്ളിമാറ്റി, ബ്ലൗസ്ഒന്ന് നേരെയാക്കി.
ഒരു കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ച് ഭവാനി തിരികെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഗോവിന്ദൻ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു, ആ സ്പർശനം അവിടെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നതുപോലെ.
വൈകുന്നേരം പണിയും കഴിഞ്ഞ്, ഭവാനിയുമായുള്ള സല്ലാപവും അവസാനിപ്പിച്ച് ഗോവിന്ദൻ തോർത്തും കുടഞ്ഞ് തോളിലിട്ട് പടിയിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഉമ്മറത്തെ ചാരുപടിയിൽ കാലും നീട്ടിയിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു രാഘവൻ പിള്ള. ഗോവിന്ദൻ പോകുന്നത് കണ്ടതും അയാൾ പത്രം താഴ്ത്തി ഒന്ന് തൊണ്ടയനക്കി.
”എടാ ഗോവിന്ദാ… നിക്കെടാ അവിടെ.”