Posted by “ശരിയാടാ… നിന്റെ പേടി എനിക്കും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഇത് തുടരുന്നത് അപകടമാണ്. ഹെലൻ ചിലപ്പോൾ വാതിലിന് പുറത്ത് ശ്രദ്ധിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടാകും.”. അമ്മ എന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അമ്മേ… ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോട്ടെ? ഹെലൻ ചേച്ചി വന്ന് നോക്കിയാൽ പ്രശ്നമാകും.”
“ശരി മാത്താ… നീ വേഗം നിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ നടക്കണം. ഇന്ന് നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ നിർത്താം. ഈ പേടിയും വെച്ച് ചെയ്താൽ ഒരു സുഖവും കിട്ടില്ല. നാളെ നമുക്ക് നോക്കാം.”
“ശരി അമ്മേ… അമ്മ വേഗം ലൈറ്റ് അണച്ച് കിടന്നോ.”
അതീവ ജാഗ്രതയോടെ വാതിൽ തുറന്നു. ഹാളിൽ ലൈറ്റില്ലായിരുന്നു. ഹെലന്റെ മുറിയിലെ വാതിൽ അടഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. എന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. പക്ഷേ, അമ്മയുടെ ആ പഴുത്ത ശരീരവും ആ മഞ്ഞ മൂത്രത്തിന്റെ രുചിയും എന്റെ സിരകളിൽ അപ്പോഴും നുരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
( തുടരും ).