ഞാൻ അവളുടെ കൈയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ചു വലിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൾ കണ്ണ് വിടർത്തി എന്നെ നോക്കി.
“അതെന്താ ഏട്ടാ? ഇത്രയും നല്ല വെടിക്കെട്ട് നടക്കുമ്പോൾ കാണാതെ പോകുന്നെ,, ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വരുമൊന്നു പോലും അറിയില്ല !”
”അതൊക്കെ മതി, ഇവിടുത്തെ അന്തരീക്ഷം അത്ര ശരിയല്ല. നീ ഒന്ന് നോക്കിയേ, ആൾക്കാർ നിന്നെ എങ്ങനെയാ നോക്കുന്നതെന്ന്,”
ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ അമർഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവൾ ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കി, എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. ആ കോട്ടിന്റെ കോളർ ഒന്ന് ശരിയാക്കി ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു:
”ഓ… അതിനാണോ ഈ ബഹളം? ഏട്ടാ, ഇതൊക്കെ ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്ത് എല്ലാവരും ധരിക്കുന്ന ഡ്രസ്സാ. ഇതിലൊക്കെ എന്തിനാ ഇത്ര കുഴപ്പം കാണുന്നത്? ആരെങ്കിലും നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് അവരുടെ കുഴപ്പമല്ലേ? അവരൊക്കെ അങ്ങ് നോക്കിക്കോട്ടെ ഏട്ടാ… എന്റെ ഭംഗി നോക്കാൻ ആൾക്കാർ ഉണ്ടാവുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമാ. നിങ്ങൾ വെറുതെ ഈ പഴഞ്ചൻ ചിന്താഗതിയും കൊണ്ട് നടക്കാതെ!”
അവളുടെ ആ മറുപടി എന്നെ ശരിക്കും സ്തംഭിപ്പിച്ചു. തന്റെ ശരീരം മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു കാഴ്ചയാകുന്നത് അവൾ ഭയപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അതൊരു ചെറിയ രീതിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് പോലും എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.
പെട്ടന്നായിരുന്നു മൈക്കിൽ കൂടെ ഘോഷ യാത്ര വരുന്നുണ്ടെന്ന അറിയിപ്പ് വന്നത്
ഘോഷയാത്ര വരുന്നുണ്ടെന്ന അറിയിപ്പ് കിട്ടിയതോടെ ജനക്കൂട്ടം ഇരച്ചുകയറാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ഋതുവിന്റെ കൈയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് അല്പം തിരക്ക് കുറഞ്ഞ, റോഡരികിലെ ഷട്ടർ താഴ്ത്തിയ കടകൾക്ക് മുന്നിലെ ഇരുളും വെളിച്ചവും കലർന്ന ഒരിടത്തേക്ക് മാറി നിന്നു. എന്നാൽ അവിടെ നിന്ന ചില ഫ്രീക്കൻ പിള്ളേരുടെ സംസാരം കേട്ടതും എന്റെ ചെവിയിൽ മറ്റൊരു വെടി പൊട്ടി ഒഴിച്ചതുപോലെ തോന്നി.