ഫിദ 2 [അനാമിക]

Posted by

 

 

“നിനക്കുള്ള മഹറാ……” കാതിലൊന്നുമ്മവച്ചവൻ പറഞ്ഞു…….

 

അവൾ വിശ്വാസംവരാതെ നോക്കി…..കണ്ണ് നിറഞ്ഞു കാഴ്ചമറയുന്നു. ……പിന്നെ വെട്ടിതിരിഞ്ഞവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ………ഉറക്കെകരഞ്ഞു……..

 

 

“ഇതില്ലാതെയും നീയെന്റേതാരുന്നു പെണ്ണേ……ഈ ശബരീനാഥിന്റെ പാതി……ഇതിനൊരാൾക്കെ അർഹതയുള്ളൂ….. അവകാശമുള്ളൂ….. അത് നിനക്കാ…..” അവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു ആ മുഖം നെഞ്ചിലേക്കമർത്തി അവൻ പറഞ്ഞു……

 

 

നെറുകിൽ ചുംബിച്ചു വിട്ടു…..

 

 

“പെണ്ണ് ചോദിക്കാനും കൈ പിടിച്ചു തരാനുമൊന്നും ആരുമില്ല നമുക്ക്…..അതുകൊണ്ട് ചോദിക്കുകേം പറയുകേം ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല…..” ആ പേപ്പർ മാറ്റി അവനത് അവളുടെ വലതുകയ്യിലേക്ക് വച്ചുകൊടുത്തു…..

 

 

3 പവനോളം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു മാലയും അതേ തൂക്കത്തിൽ വീതിയുള്ളൊരു പാദസരവും………മാല കയ്യിലെടുത്തു കണ്ണടച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തു……

 

“ലോക്കറ്റ് പേരെഴുതികിട്ടാൻ ഒരാഴ്ചയെടുക്കും അത് കിട്ടുമ്പോൾ ഇതിലേക്കിടാം…..”

 

പാദസരം കയ്യിലെടുത്തതും അവൾ തടഞ്ഞു…

 

“നൂലുകെട്ടുമ്പോ അമ്മ അരക്കു താഴെ പൊന്നിടാൻ പാടില്ലെന്ന…..”

 

അതു പൊതിഞ്ഞ് അലമാരയിലേക്ക് വച്ചു….

 

 

തിരിഞ്ഞതുമവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒന്നുമ്മ വച്ചു….

 

 

“അന്ന് കൂടെ കൂട്ടിയത് എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കാ…നമ്മളത് പയ്യെയാ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്…..നീയെന്താ പറഞ്ഞേ അർഹതയില്ലെന്നോ…..അങ്ങിനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ നിന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ പോലും തൊട്ടശുദ്ധമാകില്ലായിരുന്നു ഞാൻ…..എന്റെയായി തന്നെയാ കണ്ടത്….എന്റെ താലി അതിനുള്ള യോഗ്യത നിനക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കുമില്ലെടി……” അവളുടെ മുഖം കൈകുമ്പിളിൽ എടുത്തവൻ പറഞ്ഞു……അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി സന്തോഷം കൊണ്ട്……

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *