നിരഞ്ജൻ തന്റെ താടിയിൽ ഒന്ന് തടവി.
“അതായത് പണിക്കർ… ആ ബസ്സിൽ വെച്ച് ആ രണ്ടുപേർ അവളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൾ മറ്റൊരു ക്രൂരമായ ലൈംഗിക വേഴ്ചയ്ക്ക് വിധേയയായിരുന്നു എന്നാണോ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്?”
പണിക്കർ തലയാട്ടി.
“അതെ സാർ. ആ ചുവന്ന പാടുകൾ കണ്ട് ഡ്രൈവറും കണ്ടക്ടറും ആദ്യം ഒന്ന് ഭയന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ ആ ലഹരി പിടിച്ച കിടപ്പും, ആ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന ആണുങ്ങളുടെ പാല് മണവും അവരെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരോ അവളെ ആസ്വദിച്ചതിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം പൂർത്തിയാക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.”
പണിക്കർ ഇത് വിവരിക്കുമ്പോൾ, ആ പഴയ ബസ്സിലെ ആ ‘കണ്ടക്ടർ’ നമ്മുടെ ശിവൻ തന്നെയാണോ എന്ന സംശയം നിരഞ്ജന്റെ ഉള്ളിൽ ബലപ്പെട്ടു.
:
”സാറേ… ആ ബസ്സിനുള്ളിൽ അന്ന് രാത്രി നടന്നത് മനുഷ്യത്വമില്ലാത്ത ക്രൂരതയായിരുന്നു. ആ ഡ്രൈവറും കണ്ടക്ടറും ആവേശത്തോടെ അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത ശരീരത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞുകയറി. പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുമ്പോൾ, ആ ബസ്സിനുള്ളിൽ ലയയുടെ നേർത്ത കരച്ചിലും ആണുങ്ങളുടെ വന്യമായ കിതപ്പും മാത്രം. പുലരുന്നത് വരെ അവർ അവളെ മാറി മാറി ഭോഗിച്ചു. അവളുടെ ഓരോ അവയവത്തിലും അവർ തങ്ങളുടെ മുദ്രകൾ പതിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ രാവിലെ വെട്ടം വീണപ്പോൾ, അവളെ ആ വിജനമായ പറമ്പിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ ബസ്സുമായി കടന്നുകളഞ്ഞു.”
“എന്നിട്ട്?? “
” നേരം പുലർന്ന് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ലയ മരണത്തിന് കീഴടങ്ങിയ വിവരം ഞങ്ങൾ അറിയുന്നത്. പക്ഷേ പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ട് വന്നപ്പോൾ ഡോക്ടർ പോലും ഞെട്ടിപ്പോയി. ആ കണ്ടക്ടറുടെയും ഡ്രൈവറുടെയും ബീജം മാത്രമല്ല അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ചുരുങ്ങിയത് നാലോ അഞ്ചോ പുരുഷന്മാരുടെ ബീജങ്ങൾ അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലും യോനിയിലും നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു! അതായത്, ആ ബസ്സിൽ കയറുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് അവൾ ഒരു സംഘം ആണുങ്ങളാൽ ക്രൂരമായി വേട്ടയാടപ്പെട്ടിരുന്നു.”