പണിക്കർ നിർത്തി. നിരഞ്ജൻ ഗൗരവത്തോടെ കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. ലയയുടെ ആ ശരീരപ്രകൃതിയും വസ്ത്രധാരണവുമാണ് ആ ക്രിമിനലുകളെ ഉണർത്തിയതെന്ന് പണിക്കർ പറഞ്ഞത് വെച്ച് നിരഞ്ജൻ മനസിലാക്കുകയായിരുന്നു…
നിരഞ്ജൻ സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒന്നുകൂടി കത്തിച്ചു കൊണ്ട് പണിക്കറുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പണിക്കർ തന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ഭാണ്ഡം ഒന്നൊന്നായി തുറന്നു.
ആ രാത്രിയിലെ മഴയും, ആ ബസ്സിലെ മഞ്ഞ വെളിച്ചവും അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
”സാർ… അന്ന് പുറത്ത് തോരാത്ത മഴയായിരുന്നു. ബസ്സിന്റെ ഇരുവശത്തെയും പടുതകൾ മൊത്തം താഴ്ത്തി കെട്ടിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു കാഴ്ചയും അകത്തേക്ക് കിട്ടില്ല. ഉള്ളിലാണെങ്കിൽ ആകെ ഒരു മഞ്ഞ ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു .”
പണിക്കർ ഒന്ന് നിർത്തി, എന്നിട്ട് തുടർന്നു:
“അവൾ മുന്നിൽ നിന്നും രണ്ടാമത്തെ സീറ്റിലായിരുന്നു ഇരുന്നത്. കണ്ടക്ടർ ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ അവളുടെ അടുത്തു ചെന്നു. അപ്പോഴാണ് അവൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയതുപോലെ ചുവന്നിരുന്നു നെറ്റിയിൽ മുടിഴകൾ ഒട്ടി കിടന്നിരുന്നു . വിറയ്ക്കുന്ന ആ ചുണ്ടുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചുവപ്പായിരുന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ വീണതുകൊണ്ടാവാം, അവളുടെ നേർത്ത ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിൽ ആ മുലഞെട്ടുകൾ വല്ലാതെ തള്ളി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”
“എന്നിട്ട്”
”കണ്ടക്ടർക്ക് നേരത്തെ തോന്നിയ സംശയം ഇരട്ടിച്ചു . അവൾ ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ ആ കുട്ടി അടിയിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായി. ബസ്സിന്റെ കുലുക്കത്തിനൊപ്പം അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ചലനവും ആ ഡ്രസ്സിനുള്ളിൽ അവനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”