മഹേഷ് വെറുമൊരു കല്ല് കണക്കെ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. തടയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അവളുടെ ആ അബോധാവസ്ഥയിലുള്ള ചലനങ്ങൾ അവനെ തളച്ചിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അമ്മു പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ കൊണ്ട് മഹേഷിന്റെ കാലുകളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവളുടെ ഉടൽ ഒരു വള്ളിച്ചെടി പോലെ അവന്റെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, അവൾ തന്റെ മുഖം മഹേഷിന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്നും മാറ്റി അവന്റെ മുഖത്തിന് നേരെയാക്കി. കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും അടഞ്ഞുതന്നെയാണ്, പക്ഷേ അവളുടെ കൈകൾ മഹേഷിന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അമ്മു: (തൊണ്ടയിടറുന്ന സ്വരത്തിൽ) “ഇന്നലെ… ഇന്നലെ നീ എന്നെ ഒരുപാട് കരയിപ്പിച്ചു… ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ വേണം…”
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ശരീരം മഹേഷിന്റെ പൗരുഷത്തിന് മുകളിലൂടെ വശ്യമായി ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ ചലനം വളരെ പതുക്കെയായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിന്റെ ആഘാതം മഹേഷിന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തുകയായിരുന്നു. അവളുടെ സ്ലീവ്ലെസ്സ് ബനിയനുള്ളിലെ ചൂട് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അരിച്ചുകയറി. അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസവും മഹേഷിന്റെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞു പതിച്ചു.
അമ്മു തന്റെ വിരലുകൾ മഹേഷിന്റെ അധരങ്ങളിൽ പതുക്കെ ചലിപ്പിച്ചു. അവൾ ഒന്നും കാണുന്നില്ല, എങ്കിലും അവളുടെ സ്പർശനം കൃത്യമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവൾ തന്റെ നഖങ്ങൾ മഹേഷിന്റെ തോളിൽ ആഴ്ത്തി. ആ പഴയ ‘വൈൽഡ്’ പ്രണയത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ അവൾ ഒരു നിമിഷം വിറച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വല്ലാതെ വേഗത്തിലായി.
