Posted by
ഞാൻ: “ഏയ്… അതല്ലടി. പെട്ടെന്ന് നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ ഒന്ന് പകച്ചു പോയി. നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ…”
അമ്മു: “ആര് കാണാൻ? ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരല്ലേ ഉള്ളൂ. ഏട്ടനെ എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് വിശ്വാസമാണ്. പിന്നെ… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നുന്നുണ്ട് ഇപ്പോൾ. ആ തെണ്ടി പോയതിനു ശേഷം ഇത്രയും സമാധാനമായി ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നത് ഇപ്പോഴാണ്.”
അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വെറുതെ വട്ടം വരച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ആ സ്പർശനം ഓരോ തവണയും എന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ എന്റെ താടിയിൽ ഉരസുന്നു. മറ്റൊരാൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുത്ത ആ ഉടൽ ഇപ്പോൾ എന്റെ കൈയ്യെത്തും ദൂരത്ത്, എന്റെ സംരക്ഷണയിൽ കിടക്കുന്നു.
ഞാൻ: “അമ്മൂ… നീ പാവമാണ്. നിന്നെ ഇനി ആരും വിഷമിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.”
അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം എന്നെ ഒന്നുകൂടി മുറുകെ പുണർന്നു. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പതുക്കെ താളാത്മകമായി മാറി. അവൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ ഇടത്തെ ഭാഗമാകെ പൊതിഞ്ഞു നിന്നു.
പുറത്ത് ബാംഗ്ലൂർ നഗരം ഉറക്കത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഉറങ്ങുന്ന ആ സുന്ദരരൂപത്തെ നോക്കി ഞാൻ കിടന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ മൃഗം പതുക്കെ ശാന്തനായി, പക്ഷേ നാളെ ഉണരാൻ പോകുന്ന പുതിയൊരു പ്രഭാതം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ എന്തൊക്കെ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുമെന്ന് എനിക്ക് നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു. പതുക്കെ ഞാനും ആ ഉറക്കത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് വീണു.