Posted by നാലാം ദിവസം: ബാഗുകൾ വീണ്ടും പാക്ക് ചെയ്തു. ആരും കാണാതെ ആ ചുവന്ന ഇന്നറുകളും അരഞ്ഞാണവും ഒരു ചെറിയ ബാഗിലേക്ക് മാറ്റി. നാളെ രാവിലെയാണ് ബസ്സ്.
അന്ന് രാത്രി എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. അമ്മുവിനെ വിളിച്ചു.
”നാളെ ഞാൻ എത്തും…” ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു.
”കാത്തിരിക്കുകയാണ് ഏട്ടാ… ഏട്ടൻ കൊണ്ടുവരുന്ന ആ സമ്മാനങ്ങൾ കാണാൻ എനിക്ക് കൊതിയാവുന്നു,” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.
നാലു ദിവസത്തെ ആ ‘അഭിനയം’ അവസാനിക്കുകയാണ്. നാളെ ഞാൻ കാണുന്നത് എന്റെ അനിയത്തിയെ അല്ല, മറിച്ച് ഞാൻ കൊതിച്ച എന്റെ പെണ്ണിനെയാണ്. ആ ചിന്തയോടെ ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ചു.
രാവിലെ നേരത്തെ തന്നെ ഞാൻ ബസ് കയറി…
സ്ലീപ്പർ ബസ്സ് ആയിരുന്നു അത്. വീട്ടിൽ സ്വന്തമായി ഒരു വണ്ടി ഇല്ലാത്തതിന്റെ കുറവ് എനിക്ക് നന്നായി മനസ്സിലായി. ഇത്രകാലം പുറത്തായത് കാരണം അതിനൊന്നും സമയവും കിട്ടിയില്ല.
10 മണിയോടടുത്തു ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്തിയപ്പോൾ. യാത്ര ക്ഷീണത്തിൽ ഞാനൊന്ന് മൂരി നിവർന്നു. ശേഷം മൊബൈൽ എടുത്ത് അമ്മുവിന് മെസ്സേജ് വിട്ടു. അവൾ ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ട്.
ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ തിരക്കേറിയ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ ബാഗും തൂക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം ഒരു യന്ത്രം പോലെ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്ന് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പ്, ആയിരക്കണക്കിന് വീഡിയോ കോളുകൾ… ഒടുവിൽ അവൾ എന്റെ മുന്നിലെത്താൻ പോകുന്നു.
മെസ്സേജ് അയച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ദൂരെ നിന്ന് ഒരാൾ ഓടി വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ചന്ദന നിറത്തിലുള്ള ഇറുകിയ ഒരു നെറ്റ് ടോപ്പും ബ്ലാക്ക് പാന്റ്സും അതായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം വീഡിയോ കോളിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ എത്രയോ സുന്ദരിയും വശ്യയുമാണ് അവളെന്ന് നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ബോധ്യമായി.