അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… എനിക്ക് ഏട്ടനെ ഒന്ന് കാണണം. നേരിട്ട് വന്ന് എല്ലാം ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പറയണം എന്ന് തോന്നുന്നു. ഈ ലോകത്ത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ഏട്ടൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്നു…”
അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി. മറുഭാഗത്ത് നിന്ന് അവളുടെ തേങ്ങൽ എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമവും വികാരങ്ങളും പമ്പ കടന്നു. പകരം അവളുടെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകൾ മാത്രം ബാക്കിയായി.
അമ്മുവിന്റെ തേങ്ങൽ പതിയെ അടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “അമ്മൂ, നീ കാര്യം പറ. അവൻ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയോ? നീ എന്തിനാ ഇത്ര സങ്കടപ്പെടുന്നത്?”
അമ്മു ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പണ്ടത്തെ ആ ആത്മവിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു.
അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… അവനും മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ തന്നെയാണെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടി ആലോചനകൾ വരുന്നുണ്ട്. അച്ഛനും അമ്മയും ഓരോരുത്തരെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അവനോട് ഈ കാര്യം പറഞ്ഞു… അവൻ വന്ന് വീട്ടിൽ സംസാരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.”
മഹേഷ്: “എന്നിട്ട്? അവൻ എന്താ പറഞ്ഞത്? അവൻ വരാമെന്ന് സമ്മതിച്ചോ?”
അമ്മു: (ഒരുതരം മരവിപ്പോടെ) “ഇല്ല ഏട്ടാ. അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയാണ്. ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ പറയാൻ പറ്റിയ സാഹചര്യമല്ലെന്നും, അവന് കുറച്ചുകൂടി സമയം വേണമെന്നും ഒക്കെയാണ് പറയുന്നത്. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവൻ എന്നോട് ചൂടായി. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അവന് ഇതിൽ അത്ര താല്പര്യമില്ലെന്നാണ്. വെറുതെ സമയം കളയാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് അവൻ എന്നെ കൂടെ കൂട്ടിയത് എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.”