Posted by ഒരു രാത്രി, താഴത്തെ നിലയിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന ജോയ്ക്ക് വിജിയുടെ സന്ദേശം വന്നു: “ജോ, എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. വല്ലാത്ത ഏകാന്തത. നീ ഒന്ന് മുകളിലേക്ക് വരുമോ? നമുക്ക് വാതിലിന് അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ഇരുന്ന് സംസാരിക്കാം.”
ആ വിളി അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്ത ആ രാത്രിയിൽ, വിജിയുടെ സാമീപ്യം തേടി അവൻ പടികൾ കയറി. നിഷിദ്ധമായ ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കം ആ പടവുകളിൽ നിന്നായിരുന്നു.
ആ വലിയ തറവാട് വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ഇടനാഴിയിൽ, മുറിയിലെ അടഞ്ഞ വാതിലിന് അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമായി അവർ രണ്ടുപേരും ഇരുന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസതാളം പോലും പരസ്പരം കേൾക്കാമായിരുന്നു. കൈയ്യിലുള്ള ഫോണുകൾ മാറ്റിവെച്ച്, തടസ്സമില്ലാതെ സംസാരിക്കാൻ അവർ ആ നിമിഷം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ജോ: “വിജി… ബാംഗ്ലൂരിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് ഈ ഏകാന്തതയിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടോ?”
വിജി: (ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ) “ആദ്യം അല്പം പ്രയാസം തോന്നി ജോ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഈ നിശബ്ദത എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, നീ അടുത്തുള്ളതുകൊണ്ടാവാം.”
ജോയുടെ മറുപടികൾ പഴയതുപോലെ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടേതായിരുന്നില്ല. അവന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരു ആത്മവിശ്വാസവും, പക്വതയുള്ള പുരുഷന്റെ കരുത്തും വിജി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിലെ ‘ചേച്ചി’ എന്ന ഭാവം മെല്ലെ അലിഞ്ഞുപോയി.
ജോ: “വിജിക്ക് ഇനി ഒന്നും പേടിക്കാനില്ല. പഴയതൊക്കെ മറന്നേക്കൂ. ഇവിടെ ഈ വീട്ടിൽ, എന്റെ ഈ സാമീപ്യത്തിൽ വിജി സുരക്ഷിതയാണ്. വിജിക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും എന്നോട് ചോദിക്കാം, അത് പാതിരാത്രിയാണെങ്കിൽ പോലും.”