Posted by ചാച്ചൻ: “അത് നല്ല കാര്യമായി മോനേ. വിജി അവിടെ ഉള്ളത് നമുക്ക് ഒരു ധൈര്യമാണ്. ഒറ്റയ്ക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പോയി നിൽക്കുന്നതിലും നല്ലത് പരിചിതമായ ഒരിടത്ത് നിൽക്കുന്നതാണ്. അമ്മയ്ക്കും ഇപ്പോൾ സമാധാനമായി. വിജി മോളോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണോ?”
ജോ ഫോൺ വിജിക്ക് നൽകി. അവൾ വളരെ പക്വതയോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും അവരോട് സംസാരിച്ചു.
വിജി: “പേടിക്കേണ്ട ചാച്ചാ, ജോ ഇവിടെ സുരക്ഷിതനാണ്. അവന് ഓഫീസിൽ പോകാൻ ഇവിടുന്ന് എളുപ്പമാണ്. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം എല്ലാം.”
ഫോൺ വെച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി. വലിയൊരു കള്ളം പറഞ്ഞതിന്റെ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം ഉണ്ടായെങ്കിലും, തങ്ങളുടെ പ്രണയം സംരക്ഷിക്കാൻ അത് ആവശ്യമാണെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു.
“ചാച്ചനും അമ്മയ്ക്കും എന്നെ എത്ര വിശ്വാസമാണല്ലേ?” വിജി ആത്മഗതം പോലെ പറഞ്ഞു.
ജോ അവളെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “അവർക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമാണ് വിജി, ആ വിശ്വാസം നമ്മൾ തകർക്കില്ല. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കുന്നത് അവരെ വേദനിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് നമുക്ക് ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. വൈകാതെ തന്നെ നമ്മൾ സത്യം അവരോട് പറയും.”
ആ രാത്രി ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിന്റെ മനോഹാരിത ആസ്വദിച്ച് അവർ ആ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നു.
വിജി ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡ്യൂട്ടിക്കായി ഇറങ്ങാൻ തയ്യാറെടുത്തു. ജോ ഫ്രഷ് ആകാനായി ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ, അവൾ പുറത്തുനിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “ജോ, ഞാൻ പോവുകയാണ്. ഫ്രിഡ്ജിൽ ഭക്ഷണമുണ്ട്, ചൂടാക്കി കഴിക്കണം. പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ രാത്രി വരാം.”