കല്യാണതലേന്ന് [ആദിദേവ്]

സ്നേഹ: ശരി…… എല്ലാം സൂക്ഷിച്ചു വേണം.

ഞാൻ: മ്മ്……. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.

സ്നേഹ: എന്നാ ബൈ.

ഞാൻ: ബൈ.

വൈകിട്ട് ഞാൻ എൻ്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി. അവിടെ അമ്മയും അനിയത്തി ബിൻസിയും ഉണ്ട്.

(എൻ്റെ അനിയത്തി ബിൻസി എന്ന കഥയിൽ ഞാനും ബിൻസിയും അമ്മയും ഉള്ള കളികൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഈ കഥ നടക്കുമ്പോൾ അമ്മയെ ഞാൻ കളിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.)

ഞാൻ: അതെ…. ഞാൻ പേപ്പൻ്റെ വീട്ടിൽ ആണ് ഇന്ന് കിടക്കുന്നതു.

അമ്മ : ആ….. മേമ്മ നിന്നോട് പറയാൻ പറഞ്ഞ് ഇന്ന് അവിടെ കിടക്കാം എന്ന്. എന്തൊക്കെയോ പണികൾ ഉണ്ട് അവിടെ. മേമ്മ നിന്നെ വിളിച്ചോ?

ഞാൻ: മ്മ്……

പക്ഷെ മേമ്മ എന്നെ വിളിച്ചിട്ടില്ല. സാന്ദ്ര പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. ‘പണി’ ഉള്ളത് ശരി തന്നെ.

ബിൻസി: അതെ, പ്രായപൂർത്തി ആയെങ്കിലും കൊച്ചു പിള്ളേരാ. സൂക്ഷിച്ചു വേണം, വെറുതെ പണി ഉണ്ടാകരുത്.

ബിൻസി എൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: മ്മ്..

ഞാൻ അങ്ങനെ പേപ്പൻ്റെ വീട്ടിൽ പോയി. സ്വർണ്ണക്ക് ഇന്നും നൈറ്റ്‌ ഡ്യുട്ടി ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് അവൾ ഇല്ല. കല്യാണത്തിൻ്റെ കുറച്ച് പരിപാടി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ അകത്തു കയറിയത്.

സ്നേഹയുടെ നടത്തം കണ്ടു എനിക്ക് കുറച്ചു സങ്കടം ആയി. പക്ഷെ സാന്ദ്രയുടെ മുഖത്തു നോക്കാൻ കുറച്ചു ചമ്മൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. സാന്ദ്ര പഠിക്കാൻ ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്നേഹയെ എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് കിട്ടി.

ഞാൻ: എങ്ങനെ ഉണ്ട്, വേദന മാറിയോ?

സ്നേഹ: നീറ്റം ആണ്. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ മാറും എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു. മാറിയില്ലെങ്കിൽ ചേട്ടനെ ഞാൻ കൊല്ലും.