ആ വെള്ളത്തുള്ളികൾ നതാഷയുടെ കൊഴുത്ത മേനിയിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത് അയാൾ തന്റെ മനസ്സിൽ കണ്ടു.
നതാഷയുടെ പശ്ചാത്താപം കേവലം വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങില്ലെന്നും അവൾ ഇന്ന് രാത്രി തനിക്ക് വലിയൊരു വിരുന്ന് ഒരുക്കുമെന്നും അയാൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
അതേസമയം ലില്ലിയുടെ വീട്ടിൽ കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുന്ന ലില്ലി സാമിന്റെ ഓരോ കാൽപ്പെരുമാറ്റത്തിനുമായി കാതോർത്ത് വിങ്ങിക്കരയുകയായിരുന്നു.
മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട നിശബ്ദത ലില്ലിയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ നഗ്നമായ ഉടൽ സാമിനായി സമർപ്പിച്ചു കിടന്നിരുന്ന അവൾക്ക് പതുക്കെ സത്യം ബോധ്യമായി…
സാം അവളെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു.
സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് കരുതിയവൻ അവളെ നരകതുല്യമായ ഏകാന്തതയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.
അവളുടെ സങ്കടം പതുക്കെ കനത്ത ദേഷ്യമായി മാറി.
ലില്ലി: (പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട്) “സാം… നിങ്ങൾ എന്നോട് ഇത് ചെയ്യരുതായിരുന്നു.
എന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയാക്കി മാറ്റി നിങ്ങൾ എങ്ങോട്ടാണ് കടന്നുകളഞ്ഞത്?”
കൈകൾ പിന്നിൽ വരിഞ്ഞുമുറുക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ അവൾ ബെഡിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു.
ഓരോ ചലനത്തിലും ആ ഷാളിന്റെ കെട്ട് അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയാകാൻ അവൾ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് പരിശ്രമിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് ബെഡിന്റെ അരികിൽ സാം നേരത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ മുറിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആ ചെറിയ കത്രിക അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞു.