അയാൾ അവളുടെ കൈകളിൽ ബലമായി പിടിച്ചു തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിലേക്ക് അവളെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
വക്കച്ചൻ: “ഇങ്ങോട്ട് വാടി നീ! എവിടെ ഓടിപ്പോകാനാണ്? നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ തിന്നു സുഖിപ്പിക്കും. നിന്റെ ഈ കൊഴുത്ത മേനി ഇന്ന് ഈ വക്കച്ചനുള്ളതാണ്. വാടി എന്റെ അടുത്തേക്ക്…”
അയാൾ അവളെ ബലമായി തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി.
അയാളുടെ വിയർപ്പ് മണക്കുന്ന നഗ്നമായ ശരീരവും നതാഷയുടെ മൃദുവായ ഉടലും തമ്മിൽ ഉരസിയപ്പോൾ അവൾ ഓക്കാനത്തോടെ കുതറാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ വക്കച്ചന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളെ വിട്ടില്ല. അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം അമർത്താൻ തുടങ്ങിയതും നാതാഷാ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു..
ആ വിജനമായ തോപ്പിന് നടുവിലുള്ള ആ ചെറിയ വീടിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ തീയായി മാറി.
അവിടെ നതാഷയുടെ കാർ ഒരനാഥയെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു.
കാറിനുള്ളിൽ അവളില്ല. ആ ചെറിയ വീടിനുള്ളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം കണ്ടപ്പോൾ സാമിന് ഉറപ്പായി..വക്കച്ചൻ നതാഷയെ അവിടെ എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സാം ബൈക്ക് ഒതുക്കി വെച്ച് ഒരു നിഴൽ പോലെ ആ വീടിന് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.
മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് “ചോലി കേ പീച്ചേ…”
എന്ന ഗാനത്തിന്റെ വന്യമായ താളം അയാൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
നതാഷയുടെ കരച്ചിലും ആ ശപിക്കപ്പെട്ട സെക്യൂരിറ്റിയുടെ ആർത്തിയോടെയുള്ള സംസാരവും സാമിന്റെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. തന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ ചുരുട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ ആ വാതിലിന് മുന്നിൽ ഒരു യമദൂതനെപ്പോലെ നിന്നു.
മുറിക്കുള്ളിൽ വക്കച്ചൻ നതാഷയെ ബലമായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു തന്റെ വൈകൃതങ്ങൾ തുടരാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആ ഇടിമുഴക്കം ഉണ്ടായത്.