Posted by
അത് കേട്ട നിമിഷം,,, എനിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് പോലും അറിയാതെ ഞാൻ നിന്നു… അല്ല–
പറയാനുള്ള വാക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു,,
പക്ഷേ ഓരോ വാക്കിനും നിങ്ങളെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടെന്ന തോന്നൽ.. ആ തോന്നൽ കൊണ്ടു മാത്രം ഞാൻ മൗനം പാലിച്ചു!!
അത്രയും പറഞ്ഞു ഷബീന വീണ്ടും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി… ഞാൻ നിങ്ങളോട് കാണിച്ച കരുണ നിങ്ങൾ ഇനിയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയണം എന്ന് അവളുടെ ആ നോട്ടം മാത്രം പറഞ്ഞു
ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടാതെ തന്നെ ഷബീന അവളുടെ സംസാരം തുടർന്നു… ഒരുപക്ഷേ അവളിപ്പോൾ എന്നെ അറിയിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം കാര്യങ്ങൾ പറയുകയല്ല.. അവൾ ആ ദിവസത്തെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും അയവിറക്കുകയാണ്,,, ആ ദിവസം ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർമ്മകളിലൂടെ ജീവിക്കുകയാണ്,,,
അദ്ദേഹം വീണ്ടും എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു…
എതിർക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല—
മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരുപോലെ…
പിന്നെ… പിന്നെ അദ്ദേഹം എന്നെ പതിയെ ചുംബിച്ചു തുടങ്ങി…
അത് പറയുമ്പോൾ ഷബീനയുടെ ശബ്ദം അല്പം താഴ്ന്നു പോയിരുന്നു…
ഓർമ്മകൾ പറയുന്ന ശബ്ദമല്ല,,,
ഒരിക്കൽ അനുഭവിച്ച സുഖത്തെ വീണ്ടും തേടുന്ന ശബ്ദം പോലെ…
“എവിടെയൊക്കെ?”
അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ കരുതലിനേക്കാൾ
കൂടുതൽ ആവേശം ഉണ്ടെന്ന്
എനിക്ക് തന്നെ തോന്നിപ്പോയിരുന്നു!!
(അതെ— നിങ്ങളുടെ സംശയം ശരിയാണ്… എന്റെ മനസ്സ് ആ നിമിഷം മുതൽ ഒരു ഭർത്താവിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് പതിയെ,,,
ഒരു കുക്കോൾഡിന്റെ ദൗർബല്യത്തിലേക്ക് വഴുതിപ്പോകുകയായിരുന്നു…)