Posted by കോപമല്ല… പരാതിയുമല്ല…
“അത് നിങ്ങളുടെ തെറ്റായിരുന്നു”
എന്നൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ മാത്രം!!
ആ നോട്ടം എന്റെ നെഞ്ചിൽ വന്നു തട്ടി… ഞാനൊന്നു മിടയിറക്കി…
വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി…
കണ്ണുകൾക്ക് അവളെ നേരിടാൻ കഴിയാതെ അറിയാതെ തന്നെ താഴേക്ക് വീണു…
ആ നിമിഷം കുറ്റം അവളുടെ വായിൽ നിന്നിറങ്ങി എന്നിലേക്കാണ് വന്നത് എന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി തോന്നി…
മൗനം വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നു… ഇപ്പോൾ അത് അവളുടെ കുറ്റസമ്മതത്തിന്റെ മൗനമല്ല…
എന്റെ അംഗീകാരത്തിന്റെ മൗനം ആയിരുന്നു!!
അദ്ദേഹം എന്നെ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു…
സാധിക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു…
വളരെ ഉറപ്പോടെ… പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ഞാൻ തകർന്നിരുന്നു!
“എങ്കിൽ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരാം” എന്ന്
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു…
വേണ്ടെന്ന് ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചു…
പക്ഷേ അദ്ദേഹം കേൾക്കാൻ തയ്യാറായില്ല…
അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഇവിടെ എത്തും എന്ന് പറഞ്ഞു… കോൾ കട്ട് ചെയ്തു…
ആ നിമിഷം മുതൽ എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടിത്തുടങ്ങി…
“ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു…”
അവളുടെ ശബ്ദം ഒന്നു വിറച്ചു…
“വീണ്ടും… വീണ്ടും വിളിച്ചു…” പക്ഷെ
“ഒന്നിനും മറുപടി വന്നില്ല.”
അത് പറഞ്ഞ ഉടനെ അവൾ വീണ്ടും എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…
നോട്ടം രൂക്ഷമായിരുന്നു… ചോദ്യം ഇല്ല… വിവരണം ഇല്ല…
“നിങ്ങൾ എവിടെയായിരുന്നു?”
എന്ന് ചോദിക്കാതെ ചോദിച്ചൊരു നോട്ടം…
ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… മൗനം തന്നെ എന്റെ മറുപടി ആയി…
അവൾ തുടർന്നു…