Posted by തെറ്റിപ്പോയിരുന്നു..
അവളുടെ ആ അവസ്ഥ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലുപരി ഒരു ശിക്ഷയായി മാറി…
ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ കരുതി— സമയം
എല്ലാം ശരിയാക്കുമെന്നായിരുന്നു…
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ
അവൾ മറക്കും… വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ചിരിക്കും എന്നായിരുന്നു..
പക്ഷേ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു…
ആഴ്ചകൾ നിശ്ശബ്ദമായി കെട്ടിക്കൂടി…
ഒന്നരമാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ ഇരുട്ട് ഇളകിയില്ല…
“നീ ഓക്കെയാണോ?” എന്ന് ഞാൻ പലവട്ടം ചോദിച്ചു…
ഓരോ തവണയും അവൾ ഒരു മങ്ങിയ പുഞ്ചിരിയോടെ … “ഓക്കേ ആണ്”
എന്ന ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു..
കാര്യങ്ങൾ ഓക്കേ അല്ലെന്ന് നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കും നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു…എങ്കിലും സത്യം തുറക്കാനുള്ള ധൈര്യം നമ്മൾക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല…
ഇതിനിടയിൽ നമ്മൾ കുറച്ചു തവണ
ശാരീരികമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു…
പക്ഷേ അവിടെയും പഴയ ഉല്ലാസം
എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു…
ഷബീന പൂർണ്ണമായും സഹകരിച്ചിരുന്നു,, അതെ,,, സഹകരണം മാത്രം!!
അവളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ആവേശമോ,
ആഗ്രഹമോ,താൽപര്യമുള്ള ഒരടയാളം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
ഞാൻ ചെയ്യുമ്പോൾ അവൾ വെട്ടിയിട്ട
ഒരു വാഴത്തണ്ടുപോലെ നിശ്ചലമായി
കിടന്നു തരും…
അത് ഒരു മൗനപ്രതിഷേധമാണോ…
അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ധീര യോദ്ധാവിന്റെ
തോൽവി അംഗീകരണം മാത്രമാണോ എന്നതിൽ എനിക്ക് വ്യക്തത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
എന്നാൽ ആ അവസ്ഥയിൽ ഓരോ ദിവസവും കടന്നുപോകുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ‘തീ’ നിശ്ശബ്ദമായി
കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു…