ഒടുക്കം ആഹാരം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു അടുക്കളയിൽ വെച്ചു മണിക്കുട്ടൻ പറഞ്ഞു.. ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ വരും എനിക്ക് വേണം എന്ന്..
ഇല്ലാ പറ്റില്ല… ഞാൻ ഇന്ദുവിന്റെ കൂടെയ കിടക്കുന്നെ… അത് അറിയാം സാരമില്ല.. ഓ… വേണ്ട എങ്ങാനും ഒച്ച കേട്ട് അവൾ ഉണർന്നാൽ.. തീർന്നു.. ഇല്ലാ പേടിക്കേണ്ട.. ഒച്ചയില്ലാതെ നമുക്ക് ചെയ്യാം.. മണിക്കുട്ടൻ പറഞ്ഞു.. മ്മ്മ്.. വേണ്ട മോനെ.. ഇത്രയും നാൾ സഹിച്ചില്ലേ നമുക്ക് ഒരു അവസരം വരും വരെ ഒതുങ്ങി നിൽക്കാം… സുലേഖ പറഞ്ഞു..
ഇല്ലാ അമ്മ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഞാൻ വരും എല്ലാവരും. ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞു.. എന്ന് പറഞ്ഞു മണിക്കുട്ടൻ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പോയി.. സുലേഖ അടുക്കള വൃത്തിയാക്കി മേൽ ഒക്കെ തുടച്ചു ഇന്ദുന്റെ റൂമിൽ ചെന്നു.. അവൾ കുഞ്ഞും ആയി ഉറങ്ങി അപ്പോൾ.. ഹാളിൽ കിടന്ന ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ സുലേഖ തന്റെ കിടക്ക നിലത്തേക്ക് വിരിച്ചു പിന്നെ പോയി ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു..
കിടക്കും മുന്നേ സുലേഖ ഷഡ്ഢി ഊരി പായിൽ ഇട്ടു.. എന്നിട്ട് ഇരുന്നു രാവിലെ മുതൽ ഉള്ള പണി നന്നായി ക്ഷീണം തോന്നിയ സുലേഖ പതിയെ കിടന്നു..
ദൈവമേ.. കൃഷ്ണാ.. കാത്ത് രക്ഷിക്കണേ… ഭഗവാനെ… എന്ന് പറഞ്ഞു കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടന്ന സുലേഖയുടെ ചെവിയിൽ.. കണ്ണ് തുറക്ക് വൽസേ നിന്റെ ഭഗവാൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു മണിക്കുട്ടൻ വന്നു കിടന്നു..
പോ.. അവിടുന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. വേണ്ടാന്ന്.. സുലേഖ അടക്കി പറഞ്ഞു.. ഇനിയും പറഞ്ഞു നിന്നാൽ ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന് കണ്ട മണിക്കുട്ടൻ സുലേഖയുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു അവളുടെ മേലേക്ക് കൈ ഇട്ടു.. ഒരു കാൽ എടുത്തു അരയിൽ ഇട്ടു..