ജോണിനെപ്പോലെയല്ല, തോമസ് ഒരു ‘അൽഫാ’ പുരുഷനാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ കാർ മുറ്റത്ത് വന്നു നിന്നു. കാറിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് തോമസ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ നിമ്മി ജനലിലൂടെ നോക്കി നിന്നു. തന്നെകാൾ അല്പം കൂടി ഉയരം, പതിവായി വ്യായാമം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് നല്ല ഫിറ്റ് ആയ ശരീരം. വെള്ള ഷർട്ടും ജീൻസും ധരിച്ച ആ 50-കാരന് ഇപ്പോഴും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കരുത്തുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള നടത്തവും ഉറച്ച ചുവടുകളും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ നിമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ആളിപ്പടർന്നു.
തോമസ് അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ നിമ്മി ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളവുമായി അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. തോമസിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകൾ നിമ്മിയുടെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞു.
”ഇതാണല്ലേ ജോണിന്റെ നിമ്മി…” തോമസ് തന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ പരുക്കൻ ഭാവം നിമ്മിയുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ കടന്നുപോയി.
”അതെ അങ്കിൾ…” നിമ്മി പതുക്കെ മറുപടി നൽകി.
തോമസ് അവളെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി. ഒരു അച്ഛന്റെ വാത്സല്യത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, ഒരു പെണ്ണിനെ വിലയിരുത്തുന്ന പുരുഷന്റെ നോട്ടമായിരുന്നു അത്. നിമ്മിയുടെ സൗന്ദര്യവും അവളുടെ നിഗൂഢമായ ആ കണ്ണുകളും തോമസിനെ പെട്ടെന്ന് ആകർഷിച്ചു. താൻ ലണ്ടനിൽ കണ്ട ആധുനിക യുവതികളേക്കാൾ എന്തോ ഒന്ന് നിമ്മിയിൽ ഉണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി.