അനിതാമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഭയവും വേദനയും കലർന്ന കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ തോമസിന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു വികാരവുമില്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കൈകൾ മടക്കിവെച്ച്, തന്റെ ആൺകരുത്ത് ആ ചലനമില്ലാത്ത ശരീരത്തിന് മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്ന് ഈ കാഴ്ച കണ്ട നിമ്മിക്ക് നടുക്കമല്ല, മറിച്ച് അങ്ങേയറ്റത്തെ ആവേശമാണ് തോന്നിയത്. താൻ ജോണിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് വെറുമൊരു കളി മാത്രമാണെന്നും, യഥാർത്ഥ പൈശാചികമായ അധികാരം ഇതാണെന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
തോമസിന്റെ ആ ഉറച്ച ശരീരവും, യാതൊരു ദയയുമില്ലാത്ത ആ മനോഭാവവും നിമ്മിയെ അദ്ദേഹത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.
”ഇതാണ് ഞാൻ തേടിയ പുരുഷൻ,” നിമ്മി മന്ത്രിച്ചു.
അനിതാമ്മയുടെ നിസ്സഹായതയോ വേദനയോ നിമ്മിക്ക് ഒരു പ്രശ്നമേ ആയിരുന്നില്ല.
പകരം, തോമസ് പ്രകടിപ്പിച്ച ആ പൗരുഷം—മറ്റൊരാളെ പൂർണ്ണമായും തകർക്കുന്ന ആ കരുത്ത്—അവളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. തോമസിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും ഓരോ ചലനവും നിമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ വലിയൊരു കനൽ കോരിയിട്ടു.
അയാൾ തകർത്തു അടിക്കുകയാണ്..
അനിത കരയുന്നുണ്ടോ?
ആരു കേൾക്കാൻ…
അനിതാമ്മയുടെ മുഖത്ത് വേദനയും നിസ്സഹായതയും നിഴലിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ തോമസ് തന്റെ ആൺകരുത്ത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.
നിമ്മി പെട്ടെന്ന് റൂം തുറന്നു അകത്തു കയറി..
അനിതമ്മ കണ്ടു. ഡാഡി എന്നെ കണ്ടില്ല..