ജാഫർ ആ രംഗം ഭ്രാന്തമായി വിവരിച്ചു:
“ഒരു മൃഗം തന്റെ ഇരയെ നക്കിത്തോർത്തുന്നത് പോലെ അയാൾ അവളുടെ ആ വെളുത്ത വയറിൽ നാവുകൊണ്ട് വിഹരിക്കുകയായിരുന്നു. പൊക്കിളിനുള്ളിലേക്ക് നാവ് അമർത്തി അയാൾ ഓരോ തവണ വലിക്കുമ്പോഴും നക്ഷത്രയുടെ ശരീരം ആ വില്ലുപോലെ വളയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് അത് വേദനയാണോ സുഖമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥ. ആ പൊക്കിളിന് ചുറ്റും അയാൾ നാവുകൊണ്ട് വരച്ച ആ വൃത്തം… അത് അവളുടെ മാനം പിച്ചിച്ചീന്തുന്നതിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു സാർ.”
കിരണിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. ജാഫർ വിവരിക്കുന്ന ഓരോ അണുവും കിരണിന്റെ കണ്മുന്നിൽ ദൃശ്യമാവുകയായിരുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാര്യ എന്ന ബോധം അവനിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോയി. പകരം, ആ പഴയ കട്ടിലിൽ നിസ്സഹായയായി കിടക്കുന്ന നക്ഷത്ര എന്ന പെണ്ണിന്റെ ശരീരം മാത്രമായി അവന്റെ ലക്ഷ്യം. അവനോട് തോന്നിയ സഹതാപം ഇപ്പോൾ ഒരുതരം വന്യമായ ആഗ്രഹത്തിന് വഴിമാറിയിരിക്കുന്നു.
“സാർ… അയാൾ അവിടെയും നിർത്തിയില്ല,”
ജാഫർ വന്യമായ ഒരു ആവേശത്തോടെ തുടർന്നു.
“വയറ്റിലെ ആ ലീലകൾക്ക് ശേഷം അയാൾ താഴേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ ആ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് അയാൾ തന്റെ മുഖമമർത്തി. നക്ഷത്രയുടെ ആ റെഡ് നെറ്റ് പാന്റീസിന് മുകളിലൂടെ അയാൾ നാവ് കൊണ്ട് ആഞ്ഞു നക്കാൻ തുടങ്ങി.
നക്ഷത്രയുടെ ശരീരം ഒരു തരം ഷോക്കേറ്റതുപോലെ കട്ടിലിൽ ഉയർന്നു താണു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ കാലുകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചിരുന്നു.”