Posted by
സാം ഇത് പറയുമ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആ മരക്കട്ടിലിലെ ഓർമ്മകൾ ഉണർന്നു.
സാം തന്റെ കണ്ണുകൾ കെട്ടുന്നതും, ആ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ ഓരോ അണുവിനെയും അവൻ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നതും എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു…അവളുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു.
അതേ സമയം ലില്ലി ഇതൊക്കെ കേട്ട് ആകെ കോരിത്തരിക്കുകയാണ്.
സാം: “പറയൂ ഡോക്ടർ… ഈ സുഖത്തെ ഭയക്കുന്ന പാർട്ണറെ ഞാൻ എങ്ങനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും?
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ കെട്ട് അഴിക്കുമ്പോൾ അവൾ എന്നെ വെറുക്കുമോ അതോ എന്നെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുമോ?”
നതാഷ ഉമിനീർ ഇറക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടി.
സാമിന്റെ വാക്കുകളിലെ സാഹിത്യം അവളുടെ മനസ്സിനെ മുറിവേല്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ലില്ലിക്ക് സാമിനോടുള്ള ആരാധന അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.
ലില്ലി: “ഡോക്ടർ… സാം പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആ പാർട്ണർ ഒരു ഭാഗ്യവതിയാണെന്നാണ്.
ഇത്രയും തീവ്രമായി ഒരാളെ അനുഭവിക്കാൻ എല്ലാവർക്കും കഴിയില്ലല്ലോ.!!!”
ലില്ലിയുടെ ആ കമന്റ് കേട്ടപ്പോൾ നതാഷയ്ക്ക് താൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ഓടാൻ തോന്നി.
സാം തന്റെ വിജയത്തിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ആ പെൻസിൽ ഡ്രോയിംഗിന്റെ കവർ കീശയിൽ അമർത്തി പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി.
നതാഷ തന്റെ മുന്നിലിരുന്ന ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം ഒരിറക്ക് കുടിച്ചു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം ഇരമ്പുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ലില്ലിയുടെ മുന്നിൽ പതറാൻ അവൾ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. സാം ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ചിരിയോടെ അവളുടെ മറുപടിക്കായി കാത്തിരുന്നു.