Posted by
അന്ന് പുലർച്ചെ നതാഷയെ യാത്രയാക്കിയ ശേഷം വീട്ടിലെത്തിയ സാം നേരെ പോയത് തന്റെ ആ കൂറ്റൻ കാൻവാസിന് മുന്നിലേക്കായിരുന്നു.
മുറിയിൽ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ഗന്ധവും, ആ പഴയ മരക്കട്ടിലിൽ നതാഷ പിടഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ ചുളിവുകളും ബാക്കിയുണ്ട്.
സാം ഷർട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി തന്റെ ബ്രഷുകൾ കൈയ്യിലെടുത്തു. രാത്രിയുടെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ അവന്റെ വിരലുകളിൽ അഗ്നിയായി പടരുകയായിരുന്നു.
നതാഷയുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ചുവന്ന പാടുകളും, ഓരോ വടിവുകളും അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.
ചുവന്ന ഓയിൽ പെയിന്റ് എടുത്ത് അവൻ ആ ചിത്രത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി.
ചിത്രത്തിലെ നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ അവൻ ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ കീഴടങ്ങൽ കൂടി വരച്ചു ചേർത്തു.
ആ പെയിന്റിംഗിലെ നതാഷയുടെ കഴുത്തിലെ പാടുകൾ കണ്ടാൽ ശരിക്കും ചോര പൊടിയുന്നതുപോലെ തോന്നും.
സാം പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ ചുവന്ന ചായത്തിൽ മുക്കി, ചിത്രത്തിലെ നതാഷയുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിനും കഴുത്തിനും ഇടയിലായി വന്യമായ ഒരു ‘S’ എന്ന അക്ഷരം പതിപ്പിച്ചു.
അതയാളുടെ പൂർണമായ ചിത്രങ്ങളിലെ ട്രേഡ് മാർക്ക് എംബ്ലോം ആയിരുന്നു…
സാം: (മനസ്സിൽ) “ഇപ്പോൾ നീ പൂർണ്ണമായി നതാഷാ. ഈ കാൻവാസിൽ നീ എന്നെന്നേക്കുമായി എന്റെ തടവുകാരിയാണ്.”
സാം തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ആ ചിത്രത്തിന്റെ ക്ലോസപ്പ് ഫോട്ടോ എടുത്തു.
മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ ചിത്രം അതിഭീകരവും എന്നാൽ അതിസുന്ദരവുമായിരുന്നു.