Posted by
നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നത് പോലെ തോന്നി.
മാത്യുവിനോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ച ആ സമാധാനപരമായ നിമിഷങ്ങളെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്നു വീണു.
താൻ എങ്ങനെയൊക്കെ ഒളിച്ചോടാൻ ശ്രമിച്ചാലും സാമിന്റെ ആ തടവറയിലേക്ക് താൻ വീണ്ടും വലിച്ചടുപ്പിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഈ ചിത്രം മാത്യു എങ്ങാനും കണ്ടാൽ തന്റെ ജീവിതം അവിടെ അവസാനിക്കും.
”നതാഷാ… കയറൂ!”
മാത്യു കാർ അവളുടെ അരികിലേക്ക് എത്തിച്ചു.
നതാഷ തിടുക്കത്തിൽ ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് ബാഗിലേക്ക് തിരുകി.
അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും വിളറിയ മുഖവും മാത്യു ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.
മാത്യു: “എന്താ നതാഷാ… മുഖം പെട്ടെന്ന് വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്? വെയിലടിച്ചതാണോ?”
നതാഷ: “അല്ല മാത്യു… ചെറിയൊരു തലവേദന കൂടി വരുന്നു. നമുക്ക് വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോകാം.”
അവൾ കാറിലേക്ക് കയറി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇടുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പെൻസിൽ ഡ്രോയിംഗിലെ കണ്ണ് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ രൂപമായിരുന്നു.
സാം തന്നെ ഒരിക്കലും വെറുതെ വിടില്ലെന്നും, രാത്രിയിലെ ആ ‘സാഹസികതകൾക്ക് ‘ താൻ പോകാതിരുന്നാൽ അയാൾ എന്ത് ക്രൂരതയും ചെയ്യുമെന്നും അവൾക്ക് ബോധ്യമായി.
മാത്യു കാർ ഓടിക്കുമ്പോൾ നതാഷ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ തിരക്കിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ കറുത്ത തുണി കൊണ്ട് കണ്ണ് കെട്ടിയ ഇരുട്ട് പടരുകയായിരുന്നു.