Posted by കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കൊരല്പം നാണം വന്നെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞു “അതിനിപ്പോ രാവിലെയാകുന്നവരെ കാത്തിരിക്കാനൊക്കെ പാടാ… പിന്നെ എന്നും എപ്പോഴും കിട്ടുമെങ്കിൽ കാപ്പി എനിക്ക് വേണ്ടാന്ന് വയ്ക്കാം. പോരാത്തതിന് അമ്മയുടെ പാലിൽ കിട്ടുന്നത്ര പോഷകം വേറെ എന്തിലാ ഉണ്ടാവുക.”
“ഉവ്വ ഉവ്വ… എന്തിനും ഒരുതരം ഉണ്ടവന്… അല്ലാ… ഇപ്പൊ കാപ്പി വേണോ അതോ പാലോ?” അമ്മ തിരിഞ്ഞു പോകാൻ നേരം ചോദിച്ചു.
“പാലിപ്പോ തരുമെങ്കിൽ കാപ്പി വേണ്ട…” ഞാൻ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. പാലുകുടിക്കാനുള്ള ഒരവസരവും കളയാൻ പാടില്ല.
“എന്ന ഞാനീ രണ്ടു ദോശ കൂടി ചുട്ടോടെ… അപ്പോഴേക്കും ഗ്യാസ് ഓഫ് ആക്കാനാവും.” അമ്മ അതും പറഞ്ഞു ദോശ ചുടുന്നതിലേക്കു ഏർപ്പെട്ടു.
ദിവസം തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ ആ തേനമൃത് കുടിച്ചുകൊണ്ടാകുമ്പോൾ… അതിലും കൂടുതൽ വേറെ എന്താ വേണ്ടത്… ഞാൻ അതോർത്തു ആഹ്ലാദിക്കുമ്പോഴും എന്റെ ലുങ്കിക്കുള്ളിൽ കൊടിമരം ഉറച്ചു തുള്ളുന്നത് അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ലുങ്കി മടക്കിക്കുത്തി വച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ ഉള്ളിലെ കൊടിമരം നല്ലപോലെ കാണാൻ സാധിക്കും. ആ ഇറുകിയ ബ്ലൗസും, തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറിടവും, വടിവൊത്ത വയറും, പിന്നെ നിതംബത്തിന്റെ ഇളക്കവുമൊക്കെ കണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഇവനിങ്ങനെ ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്നത്.
“എന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ പോരെ… വിശന്നിരിക്കണ്ട… പാലുകുടിച്ചിട്ടു പ്രാതൽ കഴിക്കാം… ” അമ്മയാ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അമ്മ വാവയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടു അടുക്കളയിൽ നിന്നും രണ്ടാമത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. വാവ അപ്പോഴേക്കും ഉറങ്ങിയിരുന്നു.